Skip to main content

စတိုးအစ် ကျေးကျွန်





စတိုးအစ် ကျေးကျွန် 

ကျွန်တော် အနှစ်သက်ဆုံး ဒဿနပညာရှင်ကတော့ အပစ်တတပ်စ် (Epictetus) ပါပဲ။ မားကပ်စ် အော်ရီလီ
ယပ်စ်လိုပဲ သူဟာ ရှေးဟောင်းရောမခေတ်မှာ နေထိုင်ခဲ့တဲ့ စတိုးအစ် (Stoic) ပညာရှင်တစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ မားကပ်စ်နဲ့ မတူတာကတော့ သူဟာ ဧကရာဇ်မင်းကြီး တစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့တာပါပဲ။ တကယ်တမ်းပြောရရင် သူဟာ ဧကရာဇ်တစ်ယောက်နဲ့ အဝေးဆုံးမှာရှိတဲ့ ဘဝမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သူပါ။

သူ့ဘဝက တကယ့်ကို ခက်ခဲကြမ်းတမ်းခဲ့ပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ခန့်က ကျေးကျွန်ဘဝနဲ့ မွေးဖွားလာခဲ့သူဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့အမည် "Epictetus" ဆိုတာကတောင် "ဝယ်ယူရရှိထားသောအရာ" လို့ အဓိပ္ပာယ်ရပါတယ်။ သူဟာ လူငယ်ဘဝတစ်ခုလုံးကို ကျွန်အဖြစ် ဖြတ်သန်းခဲ့ရပေမဲ့ စတိုးအစ် ဒဿနတွေကို လေ့လာခွင့် ရခဲ့ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် သူဟာ မသန်စွမ်းသူတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့သခင်က သူ့ခြေထောက်ကို ရိုက်ချိုးခဲ့လို့ ဖြစ်နိုင်သလို၊ သူဟာ ဘဝရဲ့ အချိန်အတော်များများကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုတွေနဲ့ပဲ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပါတယ်။

နောက်ပိုင်းမှာတော့ အကြောင်းရင်း သေချာမသိရဘဲ သူဟာ ကျွန်ဘဝကနေ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ဒဿနပညာတွေကို စတင်သင်ကြားခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာတောင် သူဟာ ပစ္စည်းဥစ္စာ အနည်းငယ်နဲ့ပဲ အင်မတန် ရိုးရှင်းစွာ နေထိုင်ခဲ့ပါတယ်။ မှတ်တမ်းတွေအရ သူဟာ အသက်ကြီးပိုင်းမှာ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့ ကလေးကို မွေးစားခဲ့ပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦးနဲ့အတူ အဲ့ဒီကလေးကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တယ်လို့ သိရပါတယ်။

အပစ်တတပ်စ်ဟာ တချို့နေရာတွေမှာ အင်မတန် ခေတ်မီတဲ့ ဒဿနပညာရှင် တစ်ယောက်ပါ။ သူ့ရဲ့ အမြင်ကို "သင့်ထံမှာ ဘာတွေဖြစ်ပျက်သလဲဆိုတာက အရေးမကြီးပါဘူး၊ အဲ့ဒီအပေါ်မှာ သင်ဘယ်လို တုံ့ပြန်မလဲဆိုတာကသာ အရေးကြီးတာပါ" ဆိုတဲ့ စကားတစ်ခွန်းနဲ့ အကောင်းဆုံး အနှစ်ချုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီဒဿနဟာ စစ်သုံ့ပန်းတွေကနေ စိတ်ဓာတ်ကျနေသူတွေအထိ ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေသူတွေကို အများကြီး ကူညီပေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ "သိမြင်မှုဆိုင်ရာ အပြုအမူကုထုံး" (CBT) ကို စတင်ဖော်ထုတ်ခဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ စိတ်ပညာရှင် Albert Ellis ကလည်း အပစ်တတပ်စ်ရဲ့ "လူသားတွေဟာ အဖြစ်အပျက်တွေကြောင့် စိတ်မချမ်းသာဖြစ်ရတာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒီအဖြစ်အပျက်တွေအပေါ် သူတို့ထားရှိတဲ့ 'အမြင်' တွေကြောင့်သာ ဖြစ်တာပါ" ဆိုတဲ့ စကားကို သူရဲ့ ကုထုံးဆိုင်ရာ ချဉ်းကပ်မှုတွေမှာ အဓိက လွှမ်းမိုးခဲ့ကြောင်း ကိုးကားခဲ့ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ပြင်ပအရာတွေ (ဝင်ငွေ၊ လူမှုဆက်ဆံရေး၊ မိသားစု၊ ကားကောင်းကောင်း၊ ထီပေါက်ခြင်း ဒါမှမဟုတ် ဆိုရှယ်မီဒီယာမှာ လူသိများခြင်း) နဲ့ ချည်နှောင်ထားမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ချမ်းသာမှုကို ပြင်ပအင်အားစုတွေဆီမှာ ပုံအပ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ 
"ကိုယ့်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုပြင်ပက အရာတွေကို တန်ဖိုးထားလေလေ၊ ကျွန်တော်တို့မှာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း နည်းပါးလေလေပဲဆိုတာကို မှတ်ထားပါ" လို့ သူက သတိပေးပါတယ်။

အပစ်တတပ်စ်ဆီကရတဲ့ စိတ်သက်သာရာရမှုဟာ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော သက်သာရာရမှုပါပဲ။ အဲ့ဒါဟာ 
"ငါ့ဆီကို ကောင်းတာတွေပဲ လာတော့မှာပါ" လို့ ယုံကြည်ခိုင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲ့ဒီအစား... နာကျင်မှု၊ ဝမ်းနည်းမှု ဒါမှမဟုတ် ပိတ်လှောင်ခံရမှုတွေ ကြုံနေရရင်တောင်မှ အဲ့ဒီအပေါ်မှာ ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲဆိုတာကို ရွေးချယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သိရှိလိုက်ခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ 

"သေခြင်းတရားကနေ ကျွန်တော် ထွက်ပြေးလို့မရပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအပေါ်မှာရှိတဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုကနေတော့ ကျွန်တော် ထွက်ပြေးလို့ရပါတယ်" လို့ သူက ဆိုပါတယ်။

အတိုချုပ်ပြောရရင်... အပစ်တတပ်စ်ဟာ ထိန်းချုပ်လို့မရတဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းတစ်ခု ပေးခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ "ထိန်းချုပ်လို့မရတာကို လက်ခံနိုင်တဲ့ ထိန်းချုပ်မှု" နဲ့ "ကိုယ့်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့ ထိန်းချုပ်မှု" ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

 TN // အဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို မီလည်း အရမ်းကြိုက်တယ်။ အမြဲပြောနေကျလိုပဲ။ ဒုက္ခကနေရာတိုင်းမှာ လူတိုင်းမှာ တစ်ခုမဟုတ် တစ်ခုရှိနေမှာ။ အဲ့ ဒုက္ခအပေါ် ရှုမြင် တဲ့ အမြင်ပေါ် လိုက်ပြီး ခံစားရတဲ့ အတိုင်းအဆ ကွာတာ ။

NEXT

Comments

Popular posts from this blog

1

အခန်း (၁) ရှန်ယွီ သည် ကားနောက်ခန်းတွင် ဘေးတစောင်းမှီလျက် ထိုင်နေရင်း သူ၏ခေါင်းမှာ ကားမှန်ပြတင်းနှင့်ထိုင်ခုံနောက်မှီကြားတွင် ခုန်ပေါက်နေသော ပင်ပေါင်ဘောလုံးလေးတစ်လုံး ကဲ့သို့ ဟိုဘက်ဒီဘက် ဆောင့်မိနေလျက်။ တစ်နာရီကျော်ကြာသည်အထိ လမ်းမှာ ဆိုးရွားနေခဲ့ပြီး တစ်နေရာလေးတောင် ချောချောမွေ့မွေ့မရှိခဲ့ပေ။ ကားထဲတွင်လည်း နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သည့် တေးသီချင်းသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၊ အပြင်ဘက်မှာလည်း မိုးများ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။ အဆက်မပြတ် ကားနှင့် ခေါင်း ဆောင့်နေသည့်ဒဏ်နှင့် ဆူညံသံများကြောင့် ရှန်ယွီ ခေါင်းမူးလာသည်။ သူ၏လည်ပင်းမှာလည်း နာကျင်နေပြီဖြစ်ရာ ခေါင်းကို ငြိမ်အောင်ထားရန်ပင် မကြိုးစားချင်တော့ပေ။ ရှေ့မှ ကားမောင်းနေသော လျူဝူ က တစ်ခုခုပြောလိုက်သော်လည်း သူ သေချာမကြားရ။ “ဟင်...” ရှန်ယွီက ခေါင်းကိုခါယမ်းရင်း ပြန်ထူးလိုက်သည်။ ထိုအခါ လျူဝူက ဘေးလူထိုင်ခုံပေါ်မှ ကာရာအိုကေ မိုက်ကရိုဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး “ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကြီး... ဖုန်းကိုင်ပါဦးခင်ဗျား!” ဟု ဟစ်အော်ပြောလိုက်လေသည်။ ရှန်ယွီ ခဏလောက် စမ်းတဝါးဝါး ရှာဖွေပြီးနောက် ထိုင်ခုံကြားထဲကနေ သူ့ဖုန်းကို နှိုက်ထုတ်လိုက်နိုင်၏ ။ Spam အဖြစ် မှတ်သားထား...

ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်

  Qiu Zao (秋燥) / by Wu Zhe / ဆောင်းဦးမြို့က ရွက်ကြွေနီ/ translated by Hsu Chi Ko ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်  Slice of Life, First Love, Romance, & Second Family ရိုးရှင်းပြီး ငယ်ရွယ်တဲ့ အချစ်ဦးပုံပြင် ၊ နေ့စဥ်ဘဝမှာ ပင် သင်လည်း တွေ့ဆုံ ကြုံကြိုက်နိုင်တဲ့ မေတ္တာ ၊  စိတ်ကူးယဥ် ကမ္ဘာပေမဲ့… အဲ့လောက်ကြီး ကျ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ငြင်းလို့မရတဲ့ လက်တွေ့ဆန်မှု ။ ဒီနေရာမှာ အားလုံးရှိတယ်။ Wu Lao Shi ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း အချင်းချင်းဖေးမ စောင့်‌ရှောက် ၊ အတူတူ ကြီးပြင်းဆိုတာလေးတွေကို ဒီမှာ အပြည့်အဝတွေ့ရမယ်။ Age gap 6 နှစ်လေးကလည်း စွဲမက်စရာအပြင်ကိုမှ GeGe Shan Yu  ရဲ့ အပြောတစ်ပေါက် လျှမ်းလျှမ်းတောက်မှုတွေကိုလည်း တွေ့ရမယ်။ Introvet လေးပေမဲ့ ဘော့စ်ရှန်ရဲ့ Problem solving skill , Human resource management , collaboration skill နဲ့ ပိုက်ဆံကို လက်မကပ်ဘဲ Happy Money အဖြစ် သုံးစရာရှိတဲ့ နေရာမှာ သုံးချလိုက်တာတွေက အတုယူစရာပဲ။ ပါးစပ်ထဲကလျှာကတော့ အသွားနှစ်ဖက်ဓားလို ထက်လွန်းလို့ ဒါဖတ်ပြီးရင် အရမ်း ပက်ခနဲ ပက်ခနဲ ပြောပြီးစွာချင်လာလို့ မနည်းထိန်းရတဲ့အထိပဲ ။ တကယ်ကိုယ်တွေ့ပါ။ Wu Lao Shi သားတွေထဲ သူအစွာဆုံးပဲ...

2

အခန်း (၂) မိုးမှာ တဖွဲဖွဲတစ်လှည့်၊ သည်းထန်စွာတစ်လှည့် ဆက်လက်ရွာသွန်းနေဆဲ…ဆိုင်တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ မိုးကာအမိုးပေါ်တွင် ရေများပြည့်လျှံနေပြီး အချိန်မရွေး ပြိုကျတော့မည့်အလား ။ လျူဝူသည် ထိုအမိုးကို ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးမြန်းစူးစမ်းခန်းစသည်။ “အဲ့ဒီဟာက ရေတွေကို အလိုအလျောက် စီးဆင်းအောင် လုပ်ပေးနိုင်တာလား” “ဟုတ်တယ်” ချန်ကျန် ခပ်တိုတိုပဲ ပြန်ဖြေ၏။ “ဟင်” လျူဝူသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး “တကယ်ကြီး အလိုအလျောက်လား” ဟု ထပ်မေးသည်။ “အသံနဲ့ ခိုင်းရတာလေ” “ဗျာ” ချန်ကျန့် အဖြေကြောင့် လျူဝူမှာ ပို၍ပင် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားတော့သည်။ ရှန်ယွီသည် သက်ပြင်းချရင်း မျက်နှာကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်ရ‌တော့၏။ ချန်ကျန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဘေးရှိ ခွတစ်ခုကို ယူကာ မိုးကာအမိုးအောက်သို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ ထို့နောက် အမိုး၏ အပေါ်ဘက်ကို နှစ်ချက်ခန့် ဆွလိုက်ရာ စုပုံနေသော မိုးရေများမှာ ဝေါကနဲ စီးကျသွားပြီး မိုးကာအမိုးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွား၏။ “မင်း ပြောလိုက်တဲ့ ခဏမှာပဲ ရေတွေက စီးဆင်းသွားတာလေ” ချန်ကျန် ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ရင်း “အသံနဲ့ ခိုင်းရတာဆိုတာ အဲ့ဒါကို ပြောတာ” ဟု ဆိုသည်။ “အသံနဲ့ ခိုင်းရတယ်ဆို...