Skip to main content

စိတ်နှင့် ပြတင်းပေါက်များ





စိတ်နှင့် ပြတင်းပေါက်များ


မိမိကိုယ်ကိုယ် သိရှိနားလည်ဖို့ (Self-awareness) ဆိုတာ ခက်ခဲနိုင်ပါတယ်။ မိတ်ဆွေရဲ့ စိတ်ကို အမြဲတမ်း ယုံကြည်လို့မရပါဘူး။ တစ်ခါတလေမှာ စိတ်ဟာ လိမ်ညာတတ်တယ်၊ လှည့်စားတတ်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အမှန်တရားကို အပြည့်အဝ မမြင်အောင် ဖုံးကွယ်ထားတတ်ပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အရမ်းကို ဆိုးဝါးတဲ့သူတစ်ယောက်ပါလို့တောင် ထင်အောင်တောင် စိတ်ကလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။

ပြတင်းပေါက်တစ်ခုဟာ ပြတင်းပေါက်အဖြစ် တည်ရှိနေသလိုမျိုးပဲ၊ စိတ်တစ်ခုဟာလည်း စိတ်အဖြစ် အစစ်အမှန် တည်ရှိနေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီပြတင်းပေါက်ကနေ မြင်ရတဲ့ မြင်ကွင်းဟာ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးရဲ့ အမှန်တရားလို့တော့ မဆိုလိုပါဘူး။ တစ်ခါတလေမှာ မှန်က ညစ်ပတ်နေတာ၊ ဝေဝါးနေတာ၊ ဒါမှမဟုတ် မိုးစက်တွေ စွန်းထင်နေတာမျိုး ဖြစ်နိုင်သလို၊ တစ်ခါတလေမှာတော့ ပြတင်းပေါက်ရှေ့မှာ ကားကြီးတစ်စီး လာရပ်ထားလို့ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ပိတ်နေတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ။

ဒါ့အပြင် အဲ့ဒီပြတင်းပေါက်က သင့်ကို လုံးဝ အထင်မှားအောင်လည်း လုပ်နိုင်ပါသေးတယ်။ ဥပမာ - အနီရောင် ခြယ်ထားတဲ့ မှန်ကနေတစ်ဆင့်ပဲ လောကကြီးကို ကြည့်နေရတာဆိုရင်... အပြင်ဘက်မှာ စိမ်းလန်းစိုပြည်တဲ့ မြက်ခင်းပြင်ကြီးတွေ ရှိနေရင်တောင်မှ သင့်အမြင်မှာတော့ ကမ္ဘာကြီးဟာ အင်္ဂါဂြိုဟ်ပေါ်က သဲကန္တာရလိုမျိုး နီရဲပြီး ကြောက်စရာကောင်းနေပါလိမ့်မယ်။

TN // ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်‌တောင် မကောင်းတွေးနိုင်ပါတယ်ဆိုမှ ဗေဒင် သမားယောင်ယောင်တွေရဲ့ ဘယ် SIGN က ဘယ်လိုဆိုးတာ ဘာညာနဲ့ ထပ်ပြီး ဦးနှောက်ဆေး ။ အဲ့ဒါတွေ ဖတ်ပြီး ငါက ဘယ်ဟာမို့ မကောင်းဘူး ။ ဆိုက်ကိုပက်ခ် ဆိုပြီး အယူတိမ်းပြီး --------- ဖြစ်ကုန်ကြတာပဲ။
____________________________________________________________________



ရှေ့နောက်မညီသော အမှန်တရား 

တစ်ခါက စိတ်ကုထုံးပညာရှင်တစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ပြောပြဖူးပါတယ်။ သူ့ဆီ လာရောက်ပြသတဲ့ လူနာတွေဆီကနေ အကြားရဆုံး တိုင်တန်းချက်ကတော့... သူတို့ဟာ ဘယ်နေရာနဲ့မှ မသက်ဆိုင်သလို ခံစားရတာ၊ လူလိမ်တစ်ယောက်လို ခံစားရတာ၊ ဒါမှမဟုတ် အရာရာရဲ့ အပြင်ဘက်ကို ရောက်နေသလိုမျိုးနဲ့ လူတွေကြားထဲမှာ အံမဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေတာတွေပဲ ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ လူတွေနဲ့ လွယ်လွယ်ကူကူ ချိတ်ဆက်လို့မရဘူးလို့ ခံစားနေရတာမျိုးပေါ့။

ဒီအချက်ဟာ ရှေ့နောက်မညီဘူးလို့ ထင်ရသလောက် ကျွန်တော့်အတွက်တော့ စိတ်သက်သာရာ ရစေခဲ့ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့... လူတွေကြားထဲမှာ အဖြစ်အများဆုံး ခံစားချက်တစ်ခုက "လူတွေကြားထဲ အံမဝင်ဘူး" လို့ ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။ အဲ့ဒီမှာ ရရှိတဲ့ နှစ်သိမ့်မှုကတော့... ကျွန်တော်တို့ဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အနေရခက်နေတယ်။ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေတယ်လို့ ခံစားရတဲ့ အချိန်တွေမှာတောင်မှ တကယ်တမ်းမှာတော့ တခြားလူတွေနဲ့ အတူညီဆုံး အချက်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နေတယ်ဆိုတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အမှန်တရားပါပဲ။ 

"အထီးကျန်ခြင်း" ဆိုတာဟာ လူသားတိုင်း ကြုံတွေ့ရတဲ့ အခြေခံအကျဆုံး အရာတစ်ခုပါပဲ။

______________________________________________________________________


လမ်းဆုံလမ်းခွ

တစ်ခါတလေမှာ ကျွန်တော်တို့ တစ်ခုခုကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချရတော့မယ်ဆိုရင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် လုပ်ရမယ်လို့ ခံစားရတတ်ပါတယ်။ တကယ်တော့လည်း "ပြတ်သားတယ်" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို "မြန်ဆန်တယ်" ဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ အနက်တူသလိုမျိုး သုံးနှုန်းလေ့ရှိကြတာကိုး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ဟာ လမ်းဆုံလမ်းခွတစ်ခုကို ရောက်နေတဲ့အခါမှာတော့... ခေတ္တရပ်တန့်ဖို့၊ မီးပွိုင့်မှာ ခဏလောက် စောင့်ဆိုင်းဖို့နဲ့ မြေပုံကို ပြန်စစ်ဆေးကြည့်ဖို့က ပိုပြီး ကောင်းမွန်ပါတယ်။ အဆုံးသတ်မှာတော့... ကျွန်တော်တို့ဟာ လမ်းမှားဘက်ကို ဦးတည်သွားနေတာဆိုရင် ဘယ်လောက်ပဲ လှုပ်ရှားရုန်းကန်နေပါစေ။ အဲ့ဒါဟာ တိုးတက်မှု  မဟုတ်တော့ပါဘူး။


Comments

Popular posts from this blog

1

အခန်း (၁) ရှန်ယွီ သည် ကားနောက်ခန်းတွင် ဘေးတစောင်းမှီလျက် ထိုင်နေရင်း သူ၏ခေါင်းမှာ ကားမှန်ပြတင်းနှင့်ထိုင်ခုံနောက်မှီကြားတွင် ခုန်ပေါက်နေသော ပင်ပေါင်ဘောလုံးလေးတစ်လုံး ကဲ့သို့ ဟိုဘက်ဒီဘက် ဆောင့်မိနေလျက်။ တစ်နာရီကျော်ကြာသည်အထိ လမ်းမှာ ဆိုးရွားနေခဲ့ပြီး တစ်နေရာလေးတောင် ချောချောမွေ့မွေ့မရှိခဲ့ပေ။ ကားထဲတွင်လည်း နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သည့် တေးသီချင်းသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၊ အပြင်ဘက်မှာလည်း မိုးများ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။ အဆက်မပြတ် ကားနှင့် ခေါင်း ဆောင့်နေသည့်ဒဏ်နှင့် ဆူညံသံများကြောင့် ရှန်ယွီ ခေါင်းမူးလာသည်။ သူ၏လည်ပင်းမှာလည်း နာကျင်နေပြီဖြစ်ရာ ခေါင်းကို ငြိမ်အောင်ထားရန်ပင် မကြိုးစားချင်တော့ပေ။ ရှေ့မှ ကားမောင်းနေသော လျူဝူ က တစ်ခုခုပြောလိုက်သော်လည်း သူ သေချာမကြားရ။ “ဟင်...” ရှန်ယွီက ခေါင်းကိုခါယမ်းရင်း ပြန်ထူးလိုက်သည်။ ထိုအခါ လျူဝူက ဘေးလူထိုင်ခုံပေါ်မှ ကာရာအိုကေ မိုက်ကရိုဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး “ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကြီး... ဖုန်းကိုင်ပါဦးခင်ဗျား!” ဟု ဟစ်အော်ပြောလိုက်လေသည်။ ရှန်ယွီ ခဏလောက် စမ်းတဝါးဝါး ရှာဖွေပြီးနောက် ထိုင်ခုံကြားထဲကနေ သူ့ဖုန်းကို နှိုက်ထုတ်လိုက်နိုင်၏ ။ Spam အဖြစ် မှတ်သားထား...

ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်

  Qiu Zao (秋燥) / by Wu Zhe / ဆောင်းဦးမြို့က ရွက်ကြွေနီ/ translated by Hsu Chi Ko ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်  Slice of Life, First Love, Romance, & Second Family ရိုးရှင်းပြီး ငယ်ရွယ်တဲ့ အချစ်ဦးပုံပြင် ၊ နေ့စဥ်ဘဝမှာ ပင် သင်လည်း တွေ့ဆုံ ကြုံကြိုက်နိုင်တဲ့ မေတ္တာ ၊  စိတ်ကူးယဥ် ကမ္ဘာပေမဲ့… အဲ့လောက်ကြီး ကျ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ငြင်းလို့မရတဲ့ လက်တွေ့ဆန်မှု ။ ဒီနေရာမှာ အားလုံးရှိတယ်။ Wu Lao Shi ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း အချင်းချင်းဖေးမ စောင့်‌ရှောက် ၊ အတူတူ ကြီးပြင်းဆိုတာလေးတွေကို ဒီမှာ အပြည့်အဝတွေ့ရမယ်။ Age gap 6 နှစ်လေးကလည်း စွဲမက်စရာအပြင်ကိုမှ GeGe Shan Yu  ရဲ့ အပြောတစ်ပေါက် လျှမ်းလျှမ်းတောက်မှုတွေကိုလည်း တွေ့ရမယ်။ Introvet လေးပေမဲ့ ဘော့စ်ရှန်ရဲ့ Problem solving skill , Human resource management , collaboration skill နဲ့ ပိုက်ဆံကို လက်မကပ်ဘဲ Happy Money အဖြစ် သုံးစရာရှိတဲ့ နေရာမှာ သုံးချလိုက်တာတွေက အတုယူစရာပဲ။ ပါးစပ်ထဲကလျှာကတော့ အသွားနှစ်ဖက်ဓားလို ထက်လွန်းလို့ ဒါဖတ်ပြီးရင် အရမ်း ပက်ခနဲ ပက်ခနဲ ပြောပြီးစွာချင်လာလို့ မနည်းထိန်းရတဲ့အထိပဲ ။ တကယ်ကိုယ်တွေ့ပါ။ Wu Lao Shi သားတွေထဲ သူအစွာဆုံးပဲ...

2

အခန်း (၂) မိုးမှာ တဖွဲဖွဲတစ်လှည့်၊ သည်းထန်စွာတစ်လှည့် ဆက်လက်ရွာသွန်းနေဆဲ…ဆိုင်တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ မိုးကာအမိုးပေါ်တွင် ရေများပြည့်လျှံနေပြီး အချိန်မရွေး ပြိုကျတော့မည့်အလား ။ လျူဝူသည် ထိုအမိုးကို ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးမြန်းစူးစမ်းခန်းစသည်။ “အဲ့ဒီဟာက ရေတွေကို အလိုအလျောက် စီးဆင်းအောင် လုပ်ပေးနိုင်တာလား” “ဟုတ်တယ်” ချန်ကျန် ခပ်တိုတိုပဲ ပြန်ဖြေ၏။ “ဟင်” လျူဝူသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး “တကယ်ကြီး အလိုအလျောက်လား” ဟု ထပ်မေးသည်။ “အသံနဲ့ ခိုင်းရတာလေ” “ဗျာ” ချန်ကျန့် အဖြေကြောင့် လျူဝူမှာ ပို၍ပင် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားတော့သည်။ ရှန်ယွီသည် သက်ပြင်းချရင်း မျက်နှာကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်ရ‌တော့၏။ ချန်ကျန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဘေးရှိ ခွတစ်ခုကို ယူကာ မိုးကာအမိုးအောက်သို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ ထို့နောက် အမိုး၏ အပေါ်ဘက်ကို နှစ်ချက်ခန့် ဆွလိုက်ရာ စုပုံနေသော မိုးရေများမှာ ဝေါကနဲ စီးကျသွားပြီး မိုးကာအမိုးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွား၏။ “မင်း ပြောလိုက်တဲ့ ခဏမှာပဲ ရေတွေက စီးဆင်းသွားတာလေ” ချန်ကျန် ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ရင်း “အသံနဲ့ ခိုင်းရတာဆိုတာ အဲ့ဒါကို ပြောတာ” ဟု ဆိုသည်။ “အသံနဲ့ ခိုင်းရတယ်ဆို...