Skip to main content

ဝမ်း

 

ဝမ်း

ကိန်းဂဏန်းတွေဟာ စွဲလမ်းစရာ ကောင်းပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို တိုင်းတာဖို့၊ နှိုင်းယှဉ်ဖို့နဲ့ ပမာဏသတ်မှတ်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးသလို... "ဒီထက်မက ပိုရှိနိုင်သေးတယ်" ဆိုတဲ့ ခံစားချက်မျိုးကိုလည်း ပေးစွမ်းလို့ပါပဲ။ အခုဆိုရင် ကိန်းဂဏန်းတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်မှုတွေဟာ နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေပါတယ်။ ဆိုရှယ်မီဒီယာက Follower အရေအတွက်၊ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစား၊ ဝင်ငွေအဆင့်အတန်း၊ အသက်၊ ကိုယ်အလေးချိန်၊ အွန်လိုင်းက အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေ၊ Like တွေ၊ Share တွေ၊ လမ်းလျှောက်တဲ့ ခြေလှမ်းအရေအတွက်၊ အိပ်စက်တဲ့ နာရီအရေအတွက်၊ စာလုံးရေ၊ စာမေးပွဲအမှတ်၊ အိမ်ဈေးနှုန်း၊ ဘတ်ဂျက်အစီရင်ခံစာ၊ စတော့ဈေးကွက် တန်ဖိုးဖြတ်မှုတွေ... ကိန်းဂဏန်းတွေ၊ ကိန်းဂဏန်းတွေ၊ ကိန်းဂဏန်းတွေချည်းပါပဲ။

အဲ့ဒီကိန်းဂဏန်းတွေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိတ်ထဲကို စိမ့်ဝင်လာတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို နှိုင်းယှဉ်ခိုင်းတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဟာ တခြားသူတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်သလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်နဲ့လည်း ပြန်ပြီး နှိုင်းယှဉ်ကြတယ်။ ဒါကို အမြဲတမ်း အဆိုးမြင်တဲ့စိတ်နဲ့ လုပ်နေကြတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ၊ မိသားစုတွေအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်စေချင်တဲ့ စိတ်နဲ့လည်း လုပ်တတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနေရာမှာ ကိန်းဂဏန်းတွေက ပါဝင်ပတ်သက်နေလွန်းပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တန်ဖိုးမှန်သမျှဟာ ကိန်းဂဏန်းတွေ ဖြစ်ကုန်ကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဟာ အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ တိုင်းတာလို့ရတဲ့၊ အတက်အကျရှိတဲ့ တန်ဖိုးတွေပဲ ဖြစ်သွားကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာရှိတဲ့ "အကန့်အသတ်မဲ့တဲ့ အသိစိတ်" (Sense of infinity) တွေ၊ "ရှင်သန်ခြင်း" ဆိုတဲ့ အသိတရားတွေ ပျောက်ဆုံးကုန်ကြတယ်။ ကိန်းဂဏန်းတွေရှိတဲ့နေရာမှာ တိုင်းတာမှုတွေ ရှိပါတယ်။ တိုင်းတာမှုတွေက ကျွန်တော်တို့ကို ကန့်သတ်ပိတ်လှောင်ထားပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တိုင်းတာမှုတွေက ကျွန်တော်တို့ကို "အကန့်အသတ်မဲ့တဲ့ အမြင်" (Infinite perspective) ကနေ "အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ အမြင်" (Finite perspective) ဆီကို ခေါ်ဆောင်သွားလို့ပါပဲ။ နောက်ဆုံးမှာတော့... အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ အရာတွေကိုပဲ တိုင်းတာလို့ ရတာ မဟုတ်လား။

______________________________________

ဝမ်း (၂)

တကယ်လို့ သင်ဟာ ပိုမိုကြီးမားတဲ့ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်တယ်လို့ အမှန်တကယ် ခံစားမိတယ်ဆိုရင် တခြားလူတွေနဲ့ သဘာဝတရားထဲမှာ သင့်ကိုယ်သင် ပြန်လည်မြင်တွေ့နိုင်တယ်ဆိုရင် အခုရှိနေတဲ့ "သင်" ဆိုတာဟာ တစ်သီးပုဂ္ဂလဖြစ်တည်မှုထက် ပိုမိုကြီးမားတဲ့ အရာတစ်ခုဖြစ်သွားပြီဆိုရင်... သင် သေဆုံးသွားတဲ့အခါမှာတောင် ဒီလောကကြီးကနေ အမှန်တကယ် ထွက်ခွာသွားမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။

သက်ရှိလောကကြီး တည်ရှိနေသရွေ့ သင်ဟာလည်း တည်ရှိနေဦးမှာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သင့်အတွင်းထဲမှာ ခံစားနေရတဲ့ သက်ရှိဘဝ (Life) ဆိုတာဟာ သက်ရှိမှန်သမျှထဲမှာ တည်ရှိနေတဲ့ ရှင်သန်မှု အင်အားစု (Life force) တစ်ခုတည်းနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်လို့ပါပဲ။

NEXT

Comments

Popular posts from this blog

1

အခန်း (၁) ရှန်ယွီ သည် ကားနောက်ခန်းတွင် ဘေးတစောင်းမှီလျက် ထိုင်နေရင်း သူ၏ခေါင်းမှာ ကားမှန်ပြတင်းနှင့်ထိုင်ခုံနောက်မှီကြားတွင် ခုန်ပေါက်နေသော ပင်ပေါင်ဘောလုံးလေးတစ်လုံး ကဲ့သို့ ဟိုဘက်ဒီဘက် ဆောင့်မိနေလျက်။ တစ်နာရီကျော်ကြာသည်အထိ လမ်းမှာ ဆိုးရွားနေခဲ့ပြီး တစ်နေရာလေးတောင် ချောချောမွေ့မွေ့မရှိခဲ့ပေ။ ကားထဲတွင်လည်း နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သည့် တေးသီချင်းသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၊ အပြင်ဘက်မှာလည်း မိုးများ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။ အဆက်မပြတ် ကားနှင့် ခေါင်း ဆောင့်နေသည့်ဒဏ်နှင့် ဆူညံသံများကြောင့် ရှန်ယွီ ခေါင်းမူးလာသည်။ သူ၏လည်ပင်းမှာလည်း နာကျင်နေပြီဖြစ်ရာ ခေါင်းကို ငြိမ်အောင်ထားရန်ပင် မကြိုးစားချင်တော့ပေ။ ရှေ့မှ ကားမောင်းနေသော လျူဝူ က တစ်ခုခုပြောလိုက်သော်လည်း သူ သေချာမကြားရ။ “ဟင်...” ရှန်ယွီက ခေါင်းကိုခါယမ်းရင်း ပြန်ထူးလိုက်သည်။ ထိုအခါ လျူဝူက ဘေးလူထိုင်ခုံပေါ်မှ ကာရာအိုကေ မိုက်ကရိုဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး “ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကြီး... ဖုန်းကိုင်ပါဦးခင်ဗျား!” ဟု ဟစ်အော်ပြောလိုက်လေသည်။ ရှန်ယွီ ခဏလောက် စမ်းတဝါးဝါး ရှာဖွေပြီးနောက် ထိုင်ခုံကြားထဲကနေ သူ့ဖုန်းကို နှိုက်ထုတ်လိုက်နိုင်၏ ။ Spam အဖြစ် မှတ်သားထား...

ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်

  Qiu Zao (秋燥) / by Wu Zhe / ဆောင်းဦးမြို့က ရွက်ကြွေနီ/ translated by Hsu Chi Ko ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်  Slice of Life, First Love, Romance, & Second Family ရိုးရှင်းပြီး ငယ်ရွယ်တဲ့ အချစ်ဦးပုံပြင် ၊ နေ့စဥ်ဘဝမှာ ပင် သင်လည်း တွေ့ဆုံ ကြုံကြိုက်နိုင်တဲ့ မေတ္တာ ၊  စိတ်ကူးယဥ် ကမ္ဘာပေမဲ့… အဲ့လောက်ကြီး ကျ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ငြင်းလို့မရတဲ့ လက်တွေ့ဆန်မှု ။ ဒီနေရာမှာ အားလုံးရှိတယ်။ Wu Lao Shi ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း အချင်းချင်းဖေးမ စောင့်‌ရှောက် ၊ အတူတူ ကြီးပြင်းဆိုတာလေးတွေကို ဒီမှာ အပြည့်အဝတွေ့ရမယ်။ Age gap 6 နှစ်လေးကလည်း စွဲမက်စရာအပြင်ကိုမှ GeGe Shan Yu  ရဲ့ အပြောတစ်ပေါက် လျှမ်းလျှမ်းတောက်မှုတွေကိုလည်း တွေ့ရမယ်။ Introvet လေးပေမဲ့ ဘော့စ်ရှန်ရဲ့ Problem solving skill , Human resource management , collaboration skill နဲ့ ပိုက်ဆံကို လက်မကပ်ဘဲ Happy Money အဖြစ် သုံးစရာရှိတဲ့ နေရာမှာ သုံးချလိုက်တာတွေက အတုယူစရာပဲ။ ပါးစပ်ထဲကလျှာကတော့ အသွားနှစ်ဖက်ဓားလို ထက်လွန်းလို့ ဒါဖတ်ပြီးရင် အရမ်း ပက်ခနဲ ပက်ခနဲ ပြောပြီးစွာချင်လာလို့ မနည်းထိန်းရတဲ့အထိပဲ ။ တကယ်ကိုယ်တွေ့ပါ။ Wu Lao Shi သားတွေထဲ သူအစွာဆုံးပဲ...

2

အခန်း (၂) မိုးမှာ တဖွဲဖွဲတစ်လှည့်၊ သည်းထန်စွာတစ်လှည့် ဆက်လက်ရွာသွန်းနေဆဲ…ဆိုင်တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ မိုးကာအမိုးပေါ်တွင် ရေများပြည့်လျှံနေပြီး အချိန်မရွေး ပြိုကျတော့မည့်အလား ။ လျူဝူသည် ထိုအမိုးကို ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးမြန်းစူးစမ်းခန်းစသည်။ “အဲ့ဒီဟာက ရေတွေကို အလိုအလျောက် စီးဆင်းအောင် လုပ်ပေးနိုင်တာလား” “ဟုတ်တယ်” ချန်ကျန် ခပ်တိုတိုပဲ ပြန်ဖြေ၏။ “ဟင်” လျူဝူသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး “တကယ်ကြီး အလိုအလျောက်လား” ဟု ထပ်မေးသည်။ “အသံနဲ့ ခိုင်းရတာလေ” “ဗျာ” ချန်ကျန့် အဖြေကြောင့် လျူဝူမှာ ပို၍ပင် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားတော့သည်။ ရှန်ယွီသည် သက်ပြင်းချရင်း မျက်နှာကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်ရ‌တော့၏။ ချန်ကျန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဘေးရှိ ခွတစ်ခုကို ယူကာ မိုးကာအမိုးအောက်သို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ ထို့နောက် အမိုး၏ အပေါ်ဘက်ကို နှစ်ချက်ခန့် ဆွလိုက်ရာ စုပုံနေသော မိုးရေများမှာ ဝေါကနဲ စီးကျသွားပြီး မိုးကာအမိုးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွား၏။ “မင်း ပြောလိုက်တဲ့ ခဏမှာပဲ ရေတွေက စီးဆင်းသွားတာလေ” ချန်ကျန် ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ရင်း “အသံနဲ့ ခိုင်းရတာဆိုတာ အဲ့ဒါကို ပြောတာ” ဟု ဆိုသည်။ “အသံနဲ့ ခိုင်းရတယ်ဆို...