Skip to main content

ထူးဆန်းသော အတွေးအခေါ်များ၏ အရေးပါမှု





ထူးဆန်းသော အတွေးအခေါ်များ၏ အရေးပါမှု

ထူးဆန်းနေခြင်း  ဟာ ကောင်းပါတယ်။ ထူးခြားဖောက်ထွက်နေခြင်း ဟာလည်း ကောင်းပါတယ်။ လူအုပ်ကြီးနဲ့ သီးခြားစီ ဖြစ်နေခြင်းဟာလည်း ကောင်းမွန်တဲ့အရာပါ။

ဒဿနပညာရှင် ဂျွန် စတူးဝပ် မေးလ် (John Stuart Mill) ကတော့... လူအုပ်ကြီးရဲ့ "တူညီရမယ်" ဆိုတဲ့ ဖိနှိပ်မှုတွေနဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေကို ရိုက်ချိုးဖို့အတွက် အခုလို ထူးခြားဖောက်ထွက်နေခြင်းဟာ နိုင်ငံသားတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်တစ်ခုလိုတောင် ဖြစ်တယ်လို့ ယူဆခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဟာ အပြင်ပန်းမှာ ထူးခြားမနေဘူးလို့ ထင်ရပေမဲ့... ကျွန်တော်တို့အားလုံးရဲ့ အတွင်းစိတ်ထဲမှာတော့ ထူးခြားတဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေးတွေ ရှိနေကြပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အတွေးနယ်ပယ်ရဲ့ အစွန်အဖျားတွေမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတတ်တဲ့ အတွေးမျိုးတွေ၊ မီးကူးစက်နိုင်တဲ့ ကျပန်း လျှပ်စစ်မီးပွားလေးတွေလို အတွေးမျိုးတွေပေါ့။ နိုင်ငံရေးအရ ဆန့်ကျင်ဘက် အမြင်တွေကို ပေးစွမ်းတဲ့ အတွေးတွေ၊ ကိုယ့်ရဲ့ တခြားအတွေးတွေနဲ့ အံဝင်ခွင်ကျ မဖြစ်နေတဲ့ အတွေးတွေ၊ ကိုယ့်ရဲ့ တခြားအကြိုက်တွေနဲ့ ဆန့်ကျင်နေတဲ့ အကြိုက်မျိုးတွေ... အဲ့ဒါတွေပါပဲ။

ကျွန်တော်တို့ အသက်ကြီးလာတာနဲ့အမျှ... ခေတ်ရေစီးကြောင်းကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အဲ့ဒီလို ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေးတွေ ကို ပျိုးထောင်ပေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့... အဲ့ဒီအချက်တွေကပဲ ကျွန်တော်တို့ကို အမြဲတမ်း သစ်လွင်နေစေမှာဖြစ်သလို၊ အံ့သြစရာတွေ ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိနေစေမှာမို့လို့ပါ။ အဲ့ဒီထူးခြားချက်တွေက ကျွန်တော်တို့ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ပြီး ကာဗာဗားရှင်းပြန်ဆိုနေရသူ မဖြစ်အောင် တားဆီးပေးပါလိမ့်မယ်။ 
သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို သီချင်းသစ်တစ်ပုဒ် ဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်။

Comments

Popular posts from this blog

1

အခန်း (၁) ရှန်ယွီ သည် ကားနောက်ခန်းတွင် ဘေးတစောင်းမှီလျက် ထိုင်နေရင်း သူ၏ခေါင်းမှာ ကားမှန်ပြတင်းနှင့်ထိုင်ခုံနောက်မှီကြားတွင် ခုန်ပေါက်နေသော ပင်ပေါင်ဘောလုံးလေးတစ်လုံး ကဲ့သို့ ဟိုဘက်ဒီဘက် ဆောင့်မိနေလျက်။ တစ်နာရီကျော်ကြာသည်အထိ လမ်းမှာ ဆိုးရွားနေခဲ့ပြီး တစ်နေရာလေးတောင် ချောချောမွေ့မွေ့မရှိခဲ့ပေ။ ကားထဲတွင်လည်း နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သည့် တေးသီချင်းသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၊ အပြင်ဘက်မှာလည်း မိုးများ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။ အဆက်မပြတ် ကားနှင့် ခေါင်း ဆောင့်နေသည့်ဒဏ်နှင့် ဆူညံသံများကြောင့် ရှန်ယွီ ခေါင်းမူးလာသည်။ သူ၏လည်ပင်းမှာလည်း နာကျင်နေပြီဖြစ်ရာ ခေါင်းကို ငြိမ်အောင်ထားရန်ပင် မကြိုးစားချင်တော့ပေ။ ရှေ့မှ ကားမောင်းနေသော လျူဝူ က တစ်ခုခုပြောလိုက်သော်လည်း သူ သေချာမကြားရ။ “ဟင်...” ရှန်ယွီက ခေါင်းကိုခါယမ်းရင်း ပြန်ထူးလိုက်သည်။ ထိုအခါ လျူဝူက ဘေးလူထိုင်ခုံပေါ်မှ ကာရာအိုကေ မိုက်ကရိုဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး “ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကြီး... ဖုန်းကိုင်ပါဦးခင်ဗျား!” ဟု ဟစ်အော်ပြောလိုက်လေသည်။ ရှန်ယွီ ခဏလောက် စမ်းတဝါးဝါး ရှာဖွေပြီးနောက် ထိုင်ခုံကြားထဲကနေ သူ့ဖုန်းကို နှိုက်ထုတ်လိုက်နိုင်၏ ။ Spam အဖြစ် မှတ်သားထား...

ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်

  Qiu Zao (秋燥) / by Wu Zhe / ဆောင်းဦးမြို့က ရွက်ကြွေနီ/ translated by Hsu Chi Ko ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်  Slice of Life, First Love, Romance, & Second Family ရိုးရှင်းပြီး ငယ်ရွယ်တဲ့ အချစ်ဦးပုံပြင် ၊ နေ့စဥ်ဘဝမှာ ပင် သင်လည်း တွေ့ဆုံ ကြုံကြိုက်နိုင်တဲ့ မေတ္တာ ၊  စိတ်ကူးယဥ် ကမ္ဘာပေမဲ့… အဲ့လောက်ကြီး ကျ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ငြင်းလို့မရတဲ့ လက်တွေ့ဆန်မှု ။ ဒီနေရာမှာ အားလုံးရှိတယ်။ Wu Lao Shi ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း အချင်းချင်းဖေးမ စောင့်‌ရှောက် ၊ အတူတူ ကြီးပြင်းဆိုတာလေးတွေကို ဒီမှာ အပြည့်အဝတွေ့ရမယ်။ Age gap 6 နှစ်လေးကလည်း စွဲမက်စရာအပြင်ကိုမှ GeGe Shan Yu  ရဲ့ အပြောတစ်ပေါက် လျှမ်းလျှမ်းတောက်မှုတွေကိုလည်း တွေ့ရမယ်။ Introvet လေးပေမဲ့ ဘော့စ်ရှန်ရဲ့ Problem solving skill , Human resource management , collaboration skill နဲ့ ပိုက်ဆံကို လက်မကပ်ဘဲ Happy Money အဖြစ် သုံးစရာရှိတဲ့ နေရာမှာ သုံးချလိုက်တာတွေက အတုယူစရာပဲ။ ပါးစပ်ထဲကလျှာကတော့ အသွားနှစ်ဖက်ဓားလို ထက်လွန်းလို့ ဒါဖတ်ပြီးရင် အရမ်း ပက်ခနဲ ပက်ခနဲ ပြောပြီးစွာချင်လာလို့ မနည်းထိန်းရတဲ့အထိပဲ ။ တကယ်ကိုယ်တွေ့ပါ။ Wu Lao Shi သားတွေထဲ သူအစွာဆုံးပဲ...

2

အခန်း (၂) မိုးမှာ တဖွဲဖွဲတစ်လှည့်၊ သည်းထန်စွာတစ်လှည့် ဆက်လက်ရွာသွန်းနေဆဲ…ဆိုင်တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ မိုးကာအမိုးပေါ်တွင် ရေများပြည့်လျှံနေပြီး အချိန်မရွေး ပြိုကျတော့မည့်အလား ။ လျူဝူသည် ထိုအမိုးကို ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးမြန်းစူးစမ်းခန်းစသည်။ “အဲ့ဒီဟာက ရေတွေကို အလိုအလျောက် စီးဆင်းအောင် လုပ်ပေးနိုင်တာလား” “ဟုတ်တယ်” ချန်ကျန် ခပ်တိုတိုပဲ ပြန်ဖြေ၏။ “ဟင်” လျူဝူသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး “တကယ်ကြီး အလိုအလျောက်လား” ဟု ထပ်မေးသည်။ “အသံနဲ့ ခိုင်းရတာလေ” “ဗျာ” ချန်ကျန့် အဖြေကြောင့် လျူဝူမှာ ပို၍ပင် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားတော့သည်။ ရှန်ယွီသည် သက်ပြင်းချရင်း မျက်နှာကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်ရ‌တော့၏။ ချန်ကျန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဘေးရှိ ခွတစ်ခုကို ယူကာ မိုးကာအမိုးအောက်သို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ ထို့နောက် အမိုး၏ အပေါ်ဘက်ကို နှစ်ချက်ခန့် ဆွလိုက်ရာ စုပုံနေသော မိုးရေများမှာ ဝေါကနဲ စီးကျသွားပြီး မိုးကာအမိုးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွား၏။ “မင်း ပြောလိုက်တဲ့ ခဏမှာပဲ ရေတွေက စီးဆင်းသွားတာလေ” ချန်ကျန် ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ရင်း “အသံနဲ့ ခိုင်းရတာဆိုတာ အဲ့ဒါကို ပြောတာ” ဟု ဆိုသည်။ “အသံနဲ့ ခိုင်းရတယ်ဆို...