Skip to main content

ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်အောင် ကြိုးစားပါ





ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်အောင် ကြိုးစားပါ

တကယ်လို့ သင်က... သင်မဟုတ်တဲ့ တခြားအရာတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ ရည်မှန်းထားမယ်ဆိုရင်၊ သင်ဟာ အမြဲတမ်း ရှုံးနိမ့်နေပါလိမ့်မယ်။ သင့်ကိုယ်သင် ဖြစ်လာဖို့ပဲ ရည်မှန်းပါ။ သင့်ရဲ့ ပုံစံအတိုင်း မြင်တွေ့ရဖို့၊ သင့်ရဲ့ ပုံစံအတိုင်း ပြုမူဖို့နဲ့ သင့်ရဲ့ ပုံစံအတိုင်း တွေးတောဖို့ပဲ ရည်မှန်းပါ။

အဲ့ဒီ "သင့်ရဲ့ ဖြစ်တည်မှု" (You-ness) ကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပါ။ အသိအမှတ်ပြုပါ။ မြတ်နိုးပါ။ ချစ်မြတ်နိုးပါ။ အဲ့ဒီအတွက်ကြောင့် လူတွေက သင့်ကို လှောင်ပြောင်ကြရင်လည်း... ဂရုကိုမစိုက်ပါနဲ့ (Don't give a fuck)။

____________________________________________________________________________

ဖလား

လူတွေက သင့်ကို ဘယ်လိုလူလို့ ထင်မှတ်နေကြမလဲဆိုတာအပေါ်မှာ သင့်မှာ ဘာထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှ မရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့် စိတ်မပူပါနဲ့။ သူတို့ရဲ့ စိတ်ကူးထဲမှာ ဖန်တီးထားတဲ့ သင့်ရဲ့ ပုံရိပ်အမှား တစ်ခုကို သူတို့က မုန်းချင်နေတယ်ဆိုရင်လည်း... မုန်းပါစေ။

သင့်ကို နားမလည်ဖို့ တစိုက်မတ်မတ် ဆုံးဖြတ်ထားတဲ့သူတွေဆီမှာ... အနားမကပ်ပါနဲ့။ သင့်ကို နားလည်လာအောင် ရှင်းပြရင်းနဲ့လည်း ကိုယ့်ရဲ့ အင်အားတွေကို အကုန်မခံပါနဲ့။ သင့်ရဲ့ ဖလား(စိတ်စွမ်းအင်) ကိုပဲ ပြည့်နေအောင် ဂရုစိုက်ပါ။ နွေးထွေးကြင်နာမှုတွေ ရှိရာဆီကိုပဲ ဦးတည်သွားပါ။

__________________________________________________________________________

သလဲသီး 

အတင်းအဖျင်းစကား အတော်များများဟာ မနာလိုစိတ်ကို အသွင်ပြောင်းထားတာပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သံသယဝင်နေတာတွေ အတော်များများဟာလည်း အများနဲ့တူအောင် နေချင်စိတ် ကို အသွင်ပြောင်းထားတာပါပဲ။ "သင့်ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ဘယ်သူမှ သင့်ကို နိမ့်ကျတယ်လို့ ခံစားရအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး" လို့ အီလီနော ရုစဗဲ့ (Eleanor Roosevelt) က ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။

ကိုယ့်ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုထဲကိုပဲ အသက်ဝဝရှူသွင်းလိုက်ပါ။ အရိပ်ထဲကနေ အပြင်ကို ထွက်လာပါ။ အလင်းရှိရာမှာ သင့်ရဲ့ ပုံစံအတိုင်းပဲ ရပ်တည်လိုက်ပါ။ တကယ်တမ်း အရေးကြီးတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အောင်မြင်မှုဟာ "ကိုယ့်ရဲ့ ပင်ကိုယ်ပုံစံအတိုင်း ဖြစ်တည်နိုင်ခြင်း" သာ ဖြစ်ပါတယ်။ အများနဲ့ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေတာက ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလို အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်ဖို့အတွက် သင်မဟုတ်တဲ့ တခြားအရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲရမယ်ဆိုရင်တော့ ဘယ်တော့မှ အတင်းဝင်မတိုးပါနဲ့။

သင်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်လာအောင် ကြိုးစားပါ။ တခြားဘယ်သူနဲ့မှမတူတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာပါစေ။ လူတွေက သင့်ကို မကြိုက်ဘူးဆိုရင်လည်း မကြိုက်ပါစေနဲ့။ သစ်သီးတိုင်းဟာ ပန်းသီးဖြစ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီဘဝတစ်သက်တာလုံးကို တခြားသူတစ်ယောက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ရှင်သန်နေရတာဟာ အင်မတန် ပင်ပန်းလွန်းပါတယ်။

တကယ်လို့ သင်ဟာ သလဲသီး တစ်လုံး ဖြစ်နေတယ်ဆိုရင်... သလဲသီးတစ်လုံးအဖြစ်ပဲ နေထိုင်ပါ။ မှန်ပါတယ်... ပန်းသီးကို မကြိုက်တဲ့သူထက် သလဲသီးကို မကြိုက်တဲ့သူက ပိုများရင် များနေပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သလဲသီးကို ကြိုက်တဲ့သူတွေအတွက်တော့... သလဲသီးဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကြိုက်ဆုံး အသီးတစ်မျိုး ဖြစ်နေမှာပါပဲ။


Comments

Popular posts from this blog

1

အခန်း (၁) ရှန်ယွီ သည် ကားနောက်ခန်းတွင် ဘေးတစောင်းမှီလျက် ထိုင်နေရင်း သူ၏ခေါင်းမှာ ကားမှန်ပြတင်းနှင့်ထိုင်ခုံနောက်မှီကြားတွင် ခုန်ပေါက်နေသော ပင်ပေါင်ဘောလုံးလေးတစ်လုံး ကဲ့သို့ ဟိုဘက်ဒီဘက် ဆောင့်မိနေလျက်။ တစ်နာရီကျော်ကြာသည်အထိ လမ်းမှာ ဆိုးရွားနေခဲ့ပြီး တစ်နေရာလေးတောင် ချောချောမွေ့မွေ့မရှိခဲ့ပေ။ ကားထဲတွင်လည်း နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သည့် တေးသီချင်းသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၊ အပြင်ဘက်မှာလည်း မိုးများ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။ အဆက်မပြတ် ကားနှင့် ခေါင်း ဆောင့်နေသည့်ဒဏ်နှင့် ဆူညံသံများကြောင့် ရှန်ယွီ ခေါင်းမူးလာသည်။ သူ၏လည်ပင်းမှာလည်း နာကျင်နေပြီဖြစ်ရာ ခေါင်းကို ငြိမ်အောင်ထားရန်ပင် မကြိုးစားချင်တော့ပေ။ ရှေ့မှ ကားမောင်းနေသော လျူဝူ က တစ်ခုခုပြောလိုက်သော်လည်း သူ သေချာမကြားရ။ “ဟင်...” ရှန်ယွီက ခေါင်းကိုခါယမ်းရင်း ပြန်ထူးလိုက်သည်။ ထိုအခါ လျူဝူက ဘေးလူထိုင်ခုံပေါ်မှ ကာရာအိုကေ မိုက်ကရိုဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး “ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကြီး... ဖုန်းကိုင်ပါဦးခင်ဗျား!” ဟု ဟစ်အော်ပြောလိုက်လေသည်။ ရှန်ယွီ ခဏလောက် စမ်းတဝါးဝါး ရှာဖွေပြီးနောက် ထိုင်ခုံကြားထဲကနေ သူ့ဖုန်းကို နှိုက်ထုတ်လိုက်နိုင်၏ ။ Spam အဖြစ် မှတ်သားထား...

ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်

  Qiu Zao (秋燥) / by Wu Zhe / ဆောင်းဦးမြို့က ရွက်ကြွေနီ/ translated by Hsu Chi Ko ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်  Slice of Life, First Love, Romance, & Second Family ရိုးရှင်းပြီး ငယ်ရွယ်တဲ့ အချစ်ဦးပုံပြင် ၊ နေ့စဥ်ဘဝမှာ ပင် သင်လည်း တွေ့ဆုံ ကြုံကြိုက်နိုင်တဲ့ မေတ္တာ ၊  စိတ်ကူးယဥ် ကမ္ဘာပေမဲ့… အဲ့လောက်ကြီး ကျ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ငြင်းလို့မရတဲ့ လက်တွေ့ဆန်မှု ။ ဒီနေရာမှာ အားလုံးရှိတယ်။ Wu Lao Shi ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း အချင်းချင်းဖေးမ စောင့်‌ရှောက် ၊ အတူတူ ကြီးပြင်းဆိုတာလေးတွေကို ဒီမှာ အပြည့်အဝတွေ့ရမယ်။ Age gap 6 နှစ်လေးကလည်း စွဲမက်စရာအပြင်ကိုမှ GeGe Shan Yu  ရဲ့ အပြောတစ်ပေါက် လျှမ်းလျှမ်းတောက်မှုတွေကိုလည်း တွေ့ရမယ်။ Introvet လေးပေမဲ့ ဘော့စ်ရှန်ရဲ့ Problem solving skill , Human resource management , collaboration skill နဲ့ ပိုက်ဆံကို လက်မကပ်ဘဲ Happy Money အဖြစ် သုံးစရာရှိတဲ့ နေရာမှာ သုံးချလိုက်တာတွေက အတုယူစရာပဲ။ ပါးစပ်ထဲကလျှာကတော့ အသွားနှစ်ဖက်ဓားလို ထက်လွန်းလို့ ဒါဖတ်ပြီးရင် အရမ်း ပက်ခနဲ ပက်ခနဲ ပြောပြီးစွာချင်လာလို့ မနည်းထိန်းရတဲ့အထိပဲ ။ တကယ်ကိုယ်တွေ့ပါ။ Wu Lao Shi သားတွေထဲ သူအစွာဆုံးပဲ...

2

အခန်း (၂) မိုးမှာ တဖွဲဖွဲတစ်လှည့်၊ သည်းထန်စွာတစ်လှည့် ဆက်လက်ရွာသွန်းနေဆဲ…ဆိုင်တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ မိုးကာအမိုးပေါ်တွင် ရေများပြည့်လျှံနေပြီး အချိန်မရွေး ပြိုကျတော့မည့်အလား ။ လျူဝူသည် ထိုအမိုးကို ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးမြန်းစူးစမ်းခန်းစသည်။ “အဲ့ဒီဟာက ရေတွေကို အလိုအလျောက် စီးဆင်းအောင် လုပ်ပေးနိုင်တာလား” “ဟုတ်တယ်” ချန်ကျန် ခပ်တိုတိုပဲ ပြန်ဖြေ၏။ “ဟင်” လျူဝူသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး “တကယ်ကြီး အလိုအလျောက်လား” ဟု ထပ်မေးသည်။ “အသံနဲ့ ခိုင်းရတာလေ” “ဗျာ” ချန်ကျန့် အဖြေကြောင့် လျူဝူမှာ ပို၍ပင် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားတော့သည်။ ရှန်ယွီသည် သက်ပြင်းချရင်း မျက်နှာကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်ရ‌တော့၏။ ချန်ကျန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဘေးရှိ ခွတစ်ခုကို ယူကာ မိုးကာအမိုးအောက်သို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ ထို့နောက် အမိုး၏ အပေါ်ဘက်ကို နှစ်ချက်ခန့် ဆွလိုက်ရာ စုပုံနေသော မိုးရေများမှာ ဝေါကနဲ စီးကျသွားပြီး မိုးကာအမိုးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွား၏။ “မင်း ပြောလိုက်တဲ့ ခဏမှာပဲ ရေတွေက စီးဆင်းသွားတာလေ” ချန်ကျန် ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ရင်း “အသံနဲ့ ခိုင်းရတာဆိုတာ အဲ့ဒါကို ပြောတာ” ဟု ဆိုသည်။ “အသံနဲ့ ခိုင်းရတယ်ဆို...