အခန်း (၇၂) - မင်းကို ငါ နမ်းချင်တယ်
လေယာဉ်ပေါ်တက်ရန် တစ်နာရီအလိုတွင် မုန့်ယွမ်သည် U-shaped ခေါင်းအုံးလေးကို အဆင်ပြေအောင် ပတ်ထားရင်း သက်တောင့်သက်သာ မှေးစက်နေသည်။ ရှီရို့ကမူ နားကြပ်တပ်ကာ ဇာတ်လမ်းတွဲကြည့်ခြင်း၌ အာရုံရောက်နေပြီး ယွီနျန့်ကတော့ သေတ္တာထဲက ချက်စစ်အလုံးလေးတစ်လုံးချင်းစီကို သေသေချာချာ ထုတ်ယူကာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေမိသည်။ စိတ်ထဲတွင်တော့ ရှဲ့ယို့က သူ့ကို “နျန့်နျန့်” ဟု အကြိမ်ပေါင်းသုံးဆယ်မက လှမ်းခေါ်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
သူ ချက်စစ်အလုံးများနှင့် ချက်စစ်ခုံကြီးကို သေသေချာချာ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းပြီးနောက်၊ လက်ဆွဲအိတ်တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ယွီနျန့်နှင့် မလှမ်းမကမ်းနေရာတွင် လာရောက်ထိုင်ချလိုက်သည်။ ထိုလူသည် ဖုန်းကို တရုတ်စကားဖြင့် ဆက်လက်ပြောဆိုနေဆဲဖြစ်ရာ စကားစုအချို့က ယွီနျန့်၏ နားထဲသို့ သဲ့သဲ့ စီးဝင်လာခဲ့သည်။
"... ငါ စွေ့ကျိုးကို ပြန်ရောက်မှပဲ ဒီကိစ္စကို ဆက်ပြီး ဆွေးနွေးကြတာပေါ့... စာကြည့်တိုက်ထဲက ပစ္စည်းတွေအကုန်လုံးမှာ စာရင်းတွေ ရှိပြီးသားဆိုတော့ ဘာတစ်ခုမှ ပျောက်ဆုံးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မလိုအပ်ဘဲ စိတ်မပူနေပါနဲ့ဦး။"
အိပ်မပျော်ခြင်း ပုရပိုက် နှင့် ဆက်စပ်မှု ရှိနေသဖြင့် ယွီနျန့်သည် စွေ့ကျိုး ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်ကိုယ်လုံး တင်းခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။
သူ စာကြည့်တိုက် ဆိုသည့် စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အသက်ရှူချက်ကို အသာအယာ ထိန်းချုပ်ရင်း ဆက်လက်၍ တိတ်ဆိတ်စွာ နားစွင့်နေမိပါတော့သည်။
"... ငါ့အမြင်ကတော့ နိုင်ငံခြားသားတွေကို သွားပြီး မဆက်သွယ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ အန်ကယ်ရန် မထွက်ခွာခင်တုန်းက... သူ အနှမြောဆုံး ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့အရာက အဲဒီစာကြည့်တိုက်ထဲက ပစ္စည်းတွေလေ။ အကုန်လုံးက တကယ့်ကို တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာတွေချည်းပဲလို့ ပြောခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ ညီမလေး နှစ်ယောက်လုံးက စိတ်ထဲမရှိဘူးဆိုရင်တော့ ငါလည်း ဘာမှ ဝင်မပြောတော့ပါဘူး... ဟို စာရွက်တစ်ချပ် ဟုတ်လား။ အဲဒါက တို့အဘိုးဘွားတွေခေတ်တုန်းက ရွှေပိဿာငါးရာတောင် ပေးပြီး ပြည်တွင်းကို ပြန်ဝယ်လာခဲ့ရတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီတုန်းကတောင် ဒီလောက်အထိ ဈေးကြီးခဲ့တာ။ အခုခေတ်မှာတော့ အဲဒီထက် ဈေးနည်းသွားစရာ အကြောင်း လုံးဝမရှိဘူး..."
ယွီနျန့် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏လက်ဖဝါးလေးများထဲတွင် ချွေးစေးများ ပြည့်နှက်လာခဲ့ပြီ။
စွေ့ကျိုး... စာကြည့်တိုက်... ရွှေပိဿာငါးရာ။
ယွီနျန့်၏ အသက်ရှူချက်များမှာ တုန်ရီလာခဲ့ပြီး သူ အခုချက်ချင်း ထိုနေရာကနေ ထရပ်ကာ... ထိုလူပြောနေသည့် အရာက ‘အိပ်မပျော်ခြင်း ပုရပိုက်’ အကြောင်း ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကို တိုက်ရိုက် သွားရောက်မေးမြန်းချင်စိတ်များ တားမရဆီးမရ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
သူ သေသေချာချာ မှတ်မိနေသည်မှာ ‘အိပ်မပျော်ခြင်း ပုရပိုက်’ နှင့် ပတ်သက်သည့် နောက်ဆုံးသတင်းမှာ... လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော်က ‘ကျန်း’ မျိုးရိုးအမည်ရှိသူတစ်ဦးက ရွှေပိဿာငါးရာ ပေးပြီး ဝယ်ယူသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ ထိုအချိန်ကစပြီးဘာသတင်းမှ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်မလာတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရုန်ယွဲ့ ပေးထားဖူးသည့် အချက်အလက်များထဲတွင်... ‘အိပ်မပျော်ခြင်း ပုရပိုက်’ ကို ဝယ်ယူသွားသူသည် စွေ့ကျိုးမြို့က ကျန်းမိသားစုက ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွက်ဆထားကြောင်း ထည့်သွင်းပြောပြဖူးသည်လေ။
ဖုန်းပြောနေသော ထိုအမျိုးသားက လေသံကို ပိုမိုနှိမ့်ချလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။
"... ဝယ်မယ့်သူ တော်တော်များများက အဲဒီစာရွက်တစ်ချပ်ကို မျက်စိကျနေကြတာ... တို့တွေဘက်က ဘယ်သူ့ကိုမှ စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်လို့မရဘူးလေ။ ဈေးအမြင့်ဆုံးပေးနိုင်တဲ့သူကိုပဲ ရောင်းချရမှာပေါ့။"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရမှသာ ယွီနျန့် ရင်ထဲကနေ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အဝဝ ချနိုင်ပါတော့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဈေးအပြိုင်အဆိုင်ပေးပြီး ရောင်းချမည့် ပုံစံမျိုးဆိုလျှင်... အနောက်ကွယ်ကနေ တစ်စုံတစ်ဦးက ကြိုတင်ဝယ်ယူသွားပြီး ‘အိပ်မပျော်ခြင်း ပုရပိုက်’ ကို လေလံပွဲပေါ် ရောက်မလာအောင် တားဆီးပိတ်ပင်မည့် အခြေအနေမျိုးကို ရှောင်ရှားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်လား။
သူတို့နှစ်ဦး၏ ဖုန်းပြောဆိုမှုမှာ နောက်ထပ် စာကြောင်းအနည်းငယ် ဆက်ပြောပြီးနောက်တွင်မှ ဖုန်းချသွားခဲ့သည်။ ယွီနျန့် ခဏမျှ စဉ်းစားကြည့်ပြီး ရုန်ယွဲ့ထံသို့ သူခုနတင် မတော်တဆ ကြားလိုက်ရသည့် အချက်အလက်များကို အကျဉ်းချုံး၍ မက်ဆေ့ချ် ပို့လိုက်သည်။
ရုန်ယွဲ့က စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ချက်ချင်း ပြန်စာ ပို့လာသည်။
"မင်းက တကယ့် ကျန်းမိသားစုကလူနဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တိုးမိတာလား။ တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်လွန်းတာပဲကွာ။ ငါသိထားသလောက်ကတော့ ကျန်းမိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တွေက ပြည်ပကို အခြေချသွားကြတာပဲ သိတာ။ ဘယ်နိုင်ငံလဲဆိုတာတော့ သေချာမသိဘူးလေ။ မင်း ပဲရစ်မှာ သူတို့နဲ့ ဆုံလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ကြိုတွေးထားမှာလဲ။"
ယွီနျန့်လည်း ဤအရာသည် အလွန်တိုက်ဆိုင်လွန်းလှသည်ဟု ခံစားမိကာ
"အန်ကယ်ရုန်... ကျန်းမိသားစုရဲ့ လေလံတင်မယ့်ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သတင်းစကား ဘာများ ကြားမိသေးလဲခင်ဗျာ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
"သတင်းအချို့တော့ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြီးသတ် အတည်မပြုရသေးလို့ ငါမင်းကို စောစောက မပြောပြသေးတာ။ နောက်ဆုံးရသတင်းအရတော့ ကျန်းမိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေက တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ အခြေအနေကို သိပ်နားမလည်ကြတာမို့... လေလံတင်ပွဲကို ‘ယွမ်ကျား’ လေလံအိမ်ကိုပဲ တာဝန်ပေးအပ်ဖို့ စဉ်းစားနေကြတယ်တဲ့။ ယွမ်ကျားမှာရှိတဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်းပြောတာကတော့ အခုထိ ဆွေးနွေးဆဲပဲလို့ပြောတယ်။ အကယ်၍သာ အတည်ဖြစ်သွားခဲ့ရင် သူတို့က ‘ကျန်းမိသားစု၏ စာကြည့်တိုက် စုဆောင်းမှုများ’ ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ အထူးလေလံပွဲတစ်ခု လုပ်ပေးမှာ... ‘အိပ်မပျော်ခြင်း ပုရပိုက်’ ကတော့ အဲဒီလေလံပွဲရဲ့ နောက်ဆုံးပိတ် အထူးလက်ရာအဖြစ် ပါဝင်လာမှာ။ အဲဒီအခါကျရင်တော့ သီးသန့် ဖိတ်ကြားချက်ရရှိထားတဲ့သူတွေပဲ တက်ရောက်နိုင်မှာပေါ့"
ယွီနျန့် ခုနက ကြားလိုက်ရသည့် စကားစမြည်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားပြီး
"ကျန်းမိသားစုရဲ့ မောင်နှမတွေက အဆင်မပြေကြတာလားဟင်" ဟု မေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ ထိုလူများထံသို့ ချက်ချင်း မချဉ်းကပ်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ မိသားစုအခြေအနေ ရှုပ်ထွေးနေလျှင် လူတို့သည် အမြဲတမ်း သတိထားတတ်ကြသည်လေ။ သူသာ ချက်ချင်း လှမ်းမေးလိုက်ပါက ဒုက္ခပိုရောက်သွားနိုင်သည် မဟုတ်လား။
"ကျန်းမိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးသားရဲ့ ဇနီးဖြစ်သူက သူတို့ရဲ့ စုဆောင်းထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို မြန်မြန်ရောင်းချပြီး ပိုက်ဆံတွေကို ခွဲဝေယူဖို့ အရမ်းစောဒကတက်နေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ ရှိတယ်။ သူမက အမြန်ရောင်းချဖို့အတွက် အတင်းတိုက်တွန်းနေတာပေါ့။ ကျန်းမိသားစုရဲ့ အငယ်ဆုံးသမီးလေးကတော့ သိပ်ပြီး သဘောထားကြီးကြီး မရှိသလို သူ့အစ်ကို ဖြစ်သူ ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ နားထောင်တယ်။ ဒုတိယမြောက်သားကတော့ နည်းနည်း ပိုပြီး အဆင်ပြေတဲ့သူဆိုတော့... ဒီကိစ္စက နောက်ထပ် အကြာကြီး ဆွဲနေတော့မှာ မဟုတ်ဘဲ မကြာခင် ယွမ်ကျား လေလံအိမ်ကိုပဲ အပ်နှံလိုက်တော့မှာပါ"
ကြားသိလိုက်ရသည့် အချက်အလက်များကို ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ယွီနျန့်တစ်ယောက် အခြေအနေကို ပိုမို နားလည်သဘောပေါက်သွားရသည်။ သူ ခုနက ဖုန်းပြောနေသည့် လူကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးမှ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။
လေယာဉ် ဆင်းသက်ချိန်တွင် နင်ချန် ၌ နံနက် ၈ နာရီ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ နေရောင်ခြည်မှာ နံနက်ခင်း မြူနှင်းများကြားမှ ထိုးဖောက်ထွက်ပေါ်လာကာ လေထုထဲတွင် နွေးထွေးမှု သဲ့သဲ့လေး ရှိနေသည်။ ယွီနျန့်၏ ခေါင်းကို ကားပြတင်းပေါက်ပေါ် မှီချထားရာ သူ၏ လှပသော မေးရိုးလေးမှာ အတိုင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။ နေရောင်ခြည်က သူ၏ နံဘေးကို ရွှေရောင်အလင်းတန်းလေးများဖြင့် ဝန်းရံပေးထားသကဲ့သို့။
ပါးနပ်လှသော ရှီရို့က ချက်ချင်းပင် ဓာတ်ပုံရိုက်လိုက်ပြီး မုန့်ယွမ်ကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြလိုက်သည်။
"အစ်ကိုမုန့်... ဒီပုံလေးကို ကြည့်ဦး။ ကျွန်မ ဒါကို Weibo ပေါ် တင်ဖို့အတွက် ဘာမှ ပြင်စရာ မလိုတော့ဘူး မဟုတ်လားဟင်"
မုန့်ယွမ် ချီးကျူးလိုက်သည် ။
"တကယ့်ကို ရိုက်ချက်ကောင်းပဲ။ ယွီနျန့်... မင်းရဲ့ Weibo မှာ ဒီပုံလေးကိုပဲ သုံးလိုက်လို့ ရတယ်"
‘အိပ်မပျော်ခြင်း ပုရပိုက်’ အကြောင်းကို စဉ်းစားခန်း ဝင်နေမိသော ယွီနျန့်မှာ သူ၏နာမည်ကို ခေါ်သံကြားမှ အဖြစ်မှန်ကမ္ဘာထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
"ဘာတွေကို ပြောနေကြတာလဲ"
"မင်း ခုနက အတွေးလွန်နေတုန်း ရို့ရို့က မင်းဓာတ်ပုံလေး ရိုက်ထားလိုက်တာလေ။ တကယ့်ကို ကောင်းလွန်းလို့ မင်းရဲ့ Weibo အသစ်အတွက် ပုံရိပ်အဖြစ် သုံးလို့ရတယ်လို့ ပြောတာ"
မုန့်ယွမ်၏ စကားကြောင့် ယွီနျန့် မိမိ Weibo ကို update မလုပ်ရသေးကြောင်း သတိရသွားသည်။ သူ ရှီရို့ထံမှ ဓာတ်ပုံကို တောင်းယူပြီး Weibo ထဲ ဝင်ကာ
“ဘေးကင်းစွာ ဆင်းသက်နိုင်ပါပြီ၊ အိမ်ပြန်ရောက်လို့ ပျော်လိုက်တာ! ” ဟု ပို့စ်တင်လိုက်သည်။
Weibo ပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသောဖန်များ၏ ကောမန့်များမှာ ချက်ချင်းပင် ဒီရေအလားလွှမ်းမိုးသွားပါတော့သည်။
[နျန့်နျန့်... မင်း တအားပင်ပန်းနေပြီ! ပြန်ကြိုဆိုပါတယ်! ဒါနဲ့ ဒီပုံကို ဘယ်သူ ရိုက်ပေးတာလဲ။ သူတို့ကို လက်မထောင်ပေးလိုက်ဦး! တအား ချောတာပဲ!]
[အား... ငါက ဘာလို့ မနက်စောစောကြီး နိုးနေရတာလဲ! ဒီဘေးကပ်လျက် ပုံစံလေးကို ကြည့်ဦး။ ဒါက ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးရဲ့ မျက်နှာပေးမျိုး မဟုတ်ဘူးလား။ နျန့်နျန့်ရဲ့ မျက်တောင်လေးတွေက ရှည်လိုက်တာ။ မျက်လုံးလေးတွေကလည်း တအား လှတာပဲ! တအား နွေးထွေးတယ်!]
[ဒီလောက် လွမ်းဆွေးမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ချောမောသူလေးက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ? နျန့်နျန့်ရဲ့ သီချင်းဆိုသံကလည်း အရမ်းကောင်းသလို၊ ပုံစံကလည်း တအားချောတာပဲ! ဘေးနားက မှတ်ချက်ကဏ္ဍမှာဆိုရင်တော့... ထန်ရှောက်ခဲ့ရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ အရှိန်အဝါက ယွီနျန့်ထက် အများကြီး သာလွန်တယ်ဆိုပြီး အော်နေကြတာ။ သူတို့ မွေးလာတုန်းက မျက်လုံးတွေကို မေ့ကျန်ခဲ့လို့ပဲ ဖြစ်မှာနော်]
ရှီရို့ မှတ်ချက်များအောက်ရှိ တုံ့ပြန်မှုများကို လှန်လှောကြည့်ရှုပြီး ထန်ရှောက်ခဲ့၏ Weibo ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ
"ထန်ရှောက်ခဲ့က ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ မင်း Weibo တင်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း သူက Selfie ပုံတစ်ပုံ တင်လိုက်ပြန်ပြီ!" ဟု ရယ်မောကာ ပြောသည်။
မုန့်ယွမ်က
"သူက လောကကြီးရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ သူပဲ ရှိနေတယ်လို့ ထင်နေတာကိုး။ လူတိုင်းက သူ့ကိုပဲ အလိုလိုက်ပြီး ဂရုစိုက်ပေးရမယ်လို့ ထင်နေတာ။ မင်းက သူ့ကို တစ်ခါ ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်တာနဲ့တင် သူက မင်းကို နေရာတိုင်းမှာ နှိမ်ချဖို့ ကြိုးစားပြီး လက်စားချေဖို့ ပြဿနာတွေ ရှာနေတာလေ။ အဲဒီလို လူမျိုးတွေကို ဂရုမစိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ မင်းက ပိုပြီး ဂရုစိုက်လေလေ... သူတို့က ပိုပြီး ခုန်ပေါက်နေလေလေပဲ"
"အဲဒါတော့ တကယ့်ကို မှန်တာပဲ!"
မုန့်ယွမ် ယွီနျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“တို့တွေ အိမ်မပြန်တော့ဘဲ ရိုက်ကွင်းကို တန်းသွားမှာမို့... မင်း ကားထဲမှာ ခဏလောက် အိပ်လိုက်ဦးနော်၊ အဆင်ပြေလား"
ယွီနျန့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"အဆင်ပြေပါတယ်ခင်ဗျာ။ အစ်ကိုမုန့်... ရောက်မှ ကျွန်တော့်ကို နှိုးပေးပါနော်"
"အိုကေ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။"
သို့သော်လည်း သတ်မှတ်ထားသည့်နေရာသို့ မရောက်ရှိမီမှာပင် မုန့်ယွမ်က ယွီနျန့်ကို လှမ်းနှိုးလိုက်သည်။ ယွီနျန့်တစ်ယောက် စောင်ပါးလေးကို ပတ်ထားရင်း မျက်လုံးများကို အသာပွတ်ကာ အိပ်ချင်မူးတူး လေသံလေးဖြင့်
"အစ်ကိုမုန့်... ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်"
“ဟာဆေးဘက်က လုပ်ငန်းစဉ်တွေကို စတင်လိုက်ပြီကွ!”
အိပ်ချင်စိတ်များ ချက်ချင်းပင် ကြက်ပျောက်ငှက်ပျောက် ပျောက်ကွယ်သွားရပြီး ယွီနျန့် ပြုံးလိုက်မိသည် ။
"အတည်ဖြစ်သွားပြီပေါ့"
“လုပ်ငန်းစဉ်တွေ စတင်ပြီဆိုကတည်းက ရာနှုန်းပြည့် အတည်ဖြစ်သွားပြီလို့ ပြောလို့ရတယ်။”
မုန့်ယွမ် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း သူ့ပေါင်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်သည် ။
“နောက်ဆုံးတော့... ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို အစွမ်းကုန် ချပြခွင့်ရမယ့် အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီဟေ့!”
သိပ်မကြာမီမှာပင်“TrueLeak” အမည်ရှိ အတင်းအဖျင်း ကြော်ငြာအကောင့်တစ်ခုက Weibo ပေါ်တွင် ပို့စ်တစ်ခု တင်လာခဲ့သည်။
[နောက်ဆုံးရသတင်း အသစ်စက်စက် ရထားတယ်ဟေ့! YNက မကြာခင် Hersey ရဲ့ ဘရန်းသံတမန်အဖြစ် စာချုပ်တော့မှာတဲ့။ သူ့ရဲ့ ဖက်ရှင်လောက အရင်းအမြစ်တွေက တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းလှပါတယ်! အမှန်တော့ ဒါက မဆန်းပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဟာဆေးရဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင်ကြီးကိုယ်တိုင်က အတူတူရိုက်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံကို ချပြခဲ့ပြီးသားလေ။ ဒါပေမဲ့ လူတော်တော်များများက မယုံကြတာ ဖြစ်မှာနော်]
[ဒီသတင်းက အမှန်လား၊ အမှားလားဆိုတာ ဘယ်သူများ အတည်ပြုပေးနိုင်မလဲဟင်။ ယွီနျန့်က တကယ်ပဲ ဟာဆေးရဲ့ သံတမန် ဖြစ်သွားတာလား။ အတင်းအဖျင်းသတင်း ကြိုက်ရုံသက်သက်ပဲရှိတဲ့ ဘေးလူဖြစ်တဲ့ ငါတောင်မှ လုံးဝ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်ရတယ်!]
[ဒီအကောင့်က သတင်းတွေက တော်တော်လေး စိတ်ချရတယ်၊ သူတို့ ဖွင့်ချသမျှ ကိစ္စတော်တော်များများက အမှန်တွေချည်းပဲလေ။ ဒါဆို ယွီနျန့်က ဟာဆေးရဲ့ သံတမန် ဖြစ်သွားတာ တကယ်ပေါ့။ အတင်းအဖျင်း ကြည့်ရတာ ကြိုက်တဲ့သူတစ်ယောက်အနေနဲ့... ငါအခုလောလောဆယ် ထန်ရှောက်ခဲ့ ဘယ်လိုခံစားနေရမလဲဆိုတာကိုပဲ သိချင်တော့တယ်!]
[ဟားဟားဟား... ငါ့ကို သုံးချက်လောက် ရယ်ခွင့်ပြုပါဦး! ခုနတင် ထန်ရှောက်ခဲ့က ‘ဟာဆေးက ဘာဖြစ်လို့ ယွီနျန့်ကို ပြပွဲဖိတ်ရလဲဆိုတာ သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပါဘူး’ လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား။ ကဲ... အခု အဖြေထွက်လာပြီလေ။သူတို့က ယွီနျန့်ကို ဘရန်းသံတမန်အဖြစ် စာချုပ်ချုပ်ချင်လို့ ဖိတ်တာကွ! ထန်ရှောက်ခဲ့တစ်ယောက် ‘ယွီနျန့်က ဟာဆေးဝတ်စုံတွေကို မဝယ်နိုင်ပါဘူး’ ဆိုပြီး လှောင်ပြောင်ခဲ့တာကို မှတ်မိသေးလား။ တောင်းပန်ရမယ်နော်... ယွီနျန့်က ဒါတွေကို ပိုက်ဆံပေးပြီး ဝယ်နေစရာကို မလိုတာ၊ ဘရန်းသံတမန်တစ်ယောက်အနေနဲ့ နောက်ဆုံးထွက် အဝတ်အစားတွေကို အလကား ဝတ်ခွင့်ရမှာဟေ့!]
[ဒီလို သတင်းအမှားတွေကို ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ? သူတို့က ယွီနျန့်ကို ကောင်းကင်ပေါ်အထိ မြှောက်နေကြတာပဲ။ ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့နေရာကနေ ပြုတ်ကျပြီး လည်ပင်းကျိုးသွားမှာကို မကြောက်ကြဘူးလား]
[တကယ့်ကို ရယ်စရာပဲ! ဒါဆို ယွီနျန့်က ဟာဆေးရဲ့ သံတမန် ဖြစ်သွားပြီပေါ့။ ထန်ရှောက်ခဲ့တစ်ယောက် အခုထိ ဟာဆေးပစ္စည်းတွေကို ဆက်ပြီး ဝယ်ဦးမလားဆိုတာ ငါတကယ် သိချင်မိတယ်။ တကယ်လို့ သူက ဆက်ဝယ်ရင်... ယွီနျန့်က ဘရန်းသံတမန် ဖြစ်နေတာဆိုတော့ ယွီနျန့်အတွက် ရောင်းအားတွေ တက်အောင် ကူညီပေးသလို ဖြစ်နေမှာလေ။ တကယ် စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ သူက မဝယ်ဘူးဆိုရင်လည်း... ဒီလောကကြီးထဲမှာ တို့တွေရဲ့ သခင်လေးထန်ရဲ့ စတိုင်နဲ့ ကိုက်ညီမယ့် တခြားဘရန်းကော ရှိသေးလို့လား! ဟူး... သူ့အတွက် တကယ် ရင်နာရတယ်!]
ယွီနျန့်သည် တစ်နေ့လုံး အလုပ်များလွန်းလှသဖြင့် အမောဖြေရန်ပင် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ အွန်လိုင်းပေါ်က အတင်းအဖျင်းသတင်းများကိုလည်း လုံးဝ ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့ အလုပ်ပြီးဆုံးချိန်တွင် ညဉ့်နက်ပိုင်းသို့ပင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ။ မုန့်ယွမ်က Weibo ပေါ်က လူထု၏ တုံ့ပြန်မှုများကို အကျဉ်းချုံး၍ ပြောပြရာ ယွီနျန့်က တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်ရင်း တစ်ခါတစ်ရံ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူ၏ဖုန်းထဲသို့ ရှဲ့ယို့ထံမှ
"မင်းဆီလာပြီး checker အတူတူ ဆော့လို့ရမလားဟင်" ဟူသော သတိပေးချက် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။
ယွီနျန့် ပြုံးလိုက်မိရင်း မုန့်ယွမ်၏ ရှေ့မှာတင် ရှဲ့ယို့ထံသို့ ဖုန်းတိုက်ရိုက် ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။
"အလုပ်ပြီးပြီလားဟင်"
"အင်း... ဒီနေ့အတွက် အလုပ်တွေအားလုံးကို အချောသတ် ပြီးသွားပါပြီ၊"
ရှဲ့ယို့က နွေးထွေးသော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည် ။
"မင်းကော ဘယ်လိုလဲ"
"ကျွန်တော်လည်း ဒီနေ့အတွက် အလုပ်ပြီးလို့ အိမ်ပြန်မယ့် လမ်းပေါ် ရောက်နေပါပြီခင်ဗျာ"
ယွီနျန့်က ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
"တကယ်လို့ ဒီနေ့ည အားတယ်ဆိုရင်... ကျွန်တော့်အိမ်ကို လာခဲ့မလားဟင်"
ရှဲ့ယို့က ယွီနျန့်တစ်ယောက် စိတ်ကူးပြောင်းသွားမှာ စိုးရိမ်နေသည့်အလား
"လာမယ်!" ဟု အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပါတော့သည်။
"ဟုတ်၊ ဒါဆိုရင် ခဏနေမှ ဆုံကြတာပေါ့နော်"
ဖုန်းချပြီးနောက် မုန့်ယွမ်က ယွီနျန့်ကို ကြည့်ကာ စနောက်တော့သည်။
"မင်း စောနကတင် လူက တအားပင်ပန်းပြီး နုံးခွေနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီဖုန်းပြော ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း အင်အားတွေ ပြန်ပြည့်လာရတာလဲ"
ယွီနျန့် ဖုန်းစခရင်ကို အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် "ဒါက... အချစ်ရဲ့ စွမ်းအားကြောင့် ဖြစ်မှာပါခင်ဗျာ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
မုန့်ယွမ် "..."
ငါကပဲ လူလွတ် တစ်ယောက်အနေနဲ့... သူတို့ရဲ့ ခွေးစာကျွေးတာကို အလကား လာပြီး ခံယူမိတာလား။
ယွီနျန့် အိမ်ပြန်ရောက်ပြီး သိပ်မကြာမီမှာပင် ရှဲ့ယို့လည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူတို့ ရေနွေးကြမ်းတစ်အိုး တည်လိုက်ကြပြီး ယွီနျန့်က ချက်စစ်ခုံကြီးကို သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် အဆင်သင့် ချထားလိုက်ရင်း စပ်စုမိသည် ။
"မင်း ချက်စစ်ဆော့တာ ကျွမ်းလားဟင်"
ရှဲ့ယို့ အပြာရောင် ကြွေဖန်ခွက်ထဲက ရေနွေးကြမ်းကို နှစ်ငုံခန့် သောက်လိုက်ပြီးမှ
"သိပ်ပြီးတော့တော့ မကျွမ်းကျင်ပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေရှာသည်။
"အဲဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့၊ ကျွန်တော်လည်း တအားကြီး အရှက်ရစရာကောင်းအောင် ရှုံးနိမ့်မှာ မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့!"
ယွီနျန့်တစ်ယောက် စိတ်တက်ကြွနေပြီး "ကဲ... စကြရအောင်!" ဟု အော်လိုက်သည်။
ပထမဆုံး ပွဲစဉ်တွင် ယွီနျန့် အလျင်အမြန်ပင် အနိုင်ရရှိသွားခဲ့ပြီး ဒုတိယမြောက် ပွဲစဉ်မှာလည်း အလားတူပင် အလွန်အမင်း ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဆက်တိုက်ဆိုသလို လေးပွဲတိတိကို ဘာအဆီးအတားမှမရှိဘဲ အလွယ်တကွဲ အနိုင်ရရှိသွားပြီးနောက်တွင်မှ ယွီနျန့် အခြေအနေတစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။
"ရှဲ့ရှောက်ယို့... ကျွန်တော့်ကို တမင်သက်သက် အရှုံးပေးနေတာ မဟုတ်လား"
"ငါ အဲဒီလို မလုပ်ပါဘူး။ အင်း… ဟုတ်ကဲ့၊ ငါတမင် လုပ်တာပါ၊"
ရှဲ့ယို့ ယွီနျန့်၏ သဘောထားကို အကဲခတ်ရင်း တိုးတိုးလေး မေးရှာသည်။
"တကယ်ပဲ... မင်းကို အရှုံးမပေးစေချင်ဘူးလားဟင်"
ယွီနျန့်က ပြတ်သားစွာပင် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ဟုတ်တယ်။ အစစ်အမှန်အတိုင်းပဲ ဆော့ကြရအောင်ခင်ဗျာ!"
"ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆိုရင် နိုင်တဲ့သူက ဆု ရကြေး၊ အဆင်ပြေရဲ့လား"
ယွီနျန့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ဆုလာဘ် ဟုတ်လား။ ရတာပေါ့၊ မင်းဘာသာမင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ"
ရှဲ့ယို့ သူ၏လက်ချောင်းထိပ်လေးဖြင့် ချက်စစ်အလုံးလေး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်က ထုဆစ်ထားသော ပုံရိပ်လေးများကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။
"ဒီလိုလုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ။ နိုင်တဲ့သူက ရှုံးတဲ့သူကို အနမ်းတစ်ချက် ပေးခွင့်ရကြေး။ အဆင်ပြေရဲ့လားဟင်"
"ဒါပေါ့... ရတာပေါ့!"
မိနစ်အနည်းငယ်မျှ ကြာပြီးနောက် ယွီနျန့် ချက်စစ်ခုံကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း အိမ်မက်မက်နေသည့်အလား လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။
"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်အထိ မြန်မြန်ကြီးရှုံးသွားရတာလဲ။ မင်း ဒါကို ဘယ်လိုမျိုး တောင်ပံခတ်ပြီး ကစားလိုက်တာလဲဟင်"
ရှဲ့ယို့၏ အကြည့်များက ယွီနျန့်၏ သပ်ရပ်ပြတ်သားလှသော နှုတ်ခမ်းလွှာများဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပုံမှန်အတိုင်း အေးစက်တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင်မူ... တစ်ဆောင်းတွင်းလုံး ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သမျှ နှင်းပွင့်များအားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အရည်ပျော်ကျလာသကဲ့သို့ တောက်ပလှသော အချစ်ရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပါတော့သည်။
_____________________________________________________________________
အသဲယားလိုက်တာ ရှောင်ရှဲ့ယို့ကို
ReplyDeleteသူသိပ်တက်နေတာ
ReplyDelete