Skip to main content

လည်နေတဲ့ ဒင်္ဂါးပြား





လည်နေတဲ့ ဒင်္ဂါးပြား

မရေရာမှု (Uncertainty) ဆိုတာ စိုးရိမ်သောကရဲ့ အကြောင်းရင်းဖြစ်သလို၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အဲ့ဒါဟာ အဖြေတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ အရာရာတိုင်းက မရေရာနေတဲ့အချိန်မှာ အရာရာတိုင်းဟာ မျှော်လင့်ချက် ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အရာရာဟာ အဓိပ္ပာယ်အမျိုးမျိုး ရှိနိုင်သလို၊ အရာရာဟာလည်း ဖြစ်နိုင်ချေရှိနေပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ဟာ လည်နေတဲ့ ဒင်္ဂါးပြားတစ်ခုပေါ်မှာ တည်ရှိနေကြတာပါ။ အဲ့ဒီဒင်္ဂါးပြားက ဘယ်ဘက်ကို ကျလာမလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ကြိုမဟောကိန်းထုတ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီဒင်္ဂါးပြား လည်ပတ်နေချိန်မှာ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ တလက်လက်တောက်ပမှု ကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ခံစားကြည့်ရှုလို့ ရပါတယ်။

_______________________________________________________________


သင်ဟာ ရှင်သန်နေဆဲ

သင်ဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိတဲ့ပုံစံ ပေါက်နေရင်းနဲ့လည်း စိုးရိမ်သောကတွေ ဖြစ်နေနိုင်ပါတယ်။ ကျန်းမာသန်စွမ်းတဲ့ပုံစံ ပေါက်နေရင်းနဲ့လည်း စိတ်ထဲမှာ အဆိုးဆုံးခံစားနေရနိုင်ပါတယ်။ လူပုံအလယ်မှာ စကားတွေ ကောင်းကောင်းပြောနေရင်းနဲ့လည်း စိတ်ထဲမှာတော့ ပြိုလဲပျက်စီးနေနိုင်ပါတယ်။

သင်ဟာ အပြင်ပန်းမှာ အရာရာပြည့်စုံနေပေမဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာတော့ ဘာမှမရှိသလို ခံစားရနိုင်ပါတယ်။ အလေးတုံးကြီးတွေကို မနေနိုင်ပေမဲ့ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းမှာ အားနည်းနေနိုင်ပါတယ်။ အရာအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေမဲ့ ဘာကိုမှ မခံစားရတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကမ်းခြေကို ငေးကြည့်နေပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ ပင်လယ်ပြင်ထဲမှာ မျောပါနေတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

သင်ဟာ သင့်ရဲ့ အပေါ်ယံပုံရိပ်ထက် အများကြီး ပိုပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ အရာတစ်ခုပါ။ သင့်ရဲ့ လူမှုရေးသတ်မှတ်ချက် (Identity) တွေထက် အများကြီး ပိုပြီး နက်ရှိုင်းပါတယ်။ သင်ဟာ တခြားသူတွေရဲ့ အမြင်ဆိုတဲ့ စတော့ဈေးကွက် ပေါ်မှာ အတက်အကျဖြစ်နေတဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။ သင်ဟာ ပိုပြီးကြီးမားတဲ့ အရာတစ်ခုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းပါ။ သင်ဟာ ဘဝ ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းပါ။ သက်ရှိအားလုံးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းပေါ့။

လင်းပိုင်တစ်ကောင် ဒါမှမဟုတ် ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ဟာ သက်ရှိဘဝရဲ့ ဖော်ပြချက်တစ်ခု ဖြစ်သလိုပဲ... သင်ဟာလည်း သက်ရှိဘဝရဲ့ ဖော်ပြချက်တစ်ခုပါပဲ။ သင်ဟာ တစ်သီးပုဂ္ဂလဖြစ်သလိုပဲ စကြဝဠာကြီးတစ်ခုလုံးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းလည်း ဖြစ်တယ်။ တကယ်လို့ သင့်ရဲ့ တစ်သီးပုဂ္ဂလဆန်မှုက အားလုံးနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ်ကနေ ဝေးကွာသွားစေလို့ သင်ဟာ လမ်းမှားခဲ့ရင်တောင်မှ... ပြန်လည်ချိတ်ဆက်ဖို့ အခွင့်အရေး အမြဲရှိနေသေးတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှင်သန်ခြင်းဆိုတာကိုယ်တိုင်က ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ ပြန်လည်ချိတ်ဆက်ဖို့ လမ်းစဖြစ်လို့ပါပဲ။

ပြီးတော့... သင်ဟာ ရှင်သန်နေဆဲပါ။

Labels:

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

1

အခန်း (၁) ရှန်ယွီ သည် ကားနောက်ခန်းတွင် ဘေးတစောင်းမှီလျက် ထိုင်နေရင်း သူ၏ခေါင်းမှာ ကားမှန်ပြတင်းနှင့်ထိုင်ခုံနောက်မှီကြားတွင် ခုန်ပေါက်နေသော ပင်ပေါင်ဘောလုံးလေးတစ်လုံး ကဲ့သို့ ဟိုဘက်ဒီဘက် ဆောင့်မိနေလျက်။ တစ်နာရီကျော်ကြာသည်အထိ လမ်းမှာ ဆိုးရွားနေခဲ့ပြီး တစ်နေရာလေးတောင် ချောချောမွေ့မွေ့မရှိခဲ့ပေ။ ကားထဲတွင်လည်း နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သည့် တေးသီချင်းသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၊ အပြင်ဘက်မှာလည်း မိုးများ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။ အဆက်မပြတ် ကားနှင့် ခေါင်း ဆောင့်နေသည့်ဒဏ်နှင့် ဆူညံသံများကြောင့် ရှန်ယွီ ခေါင်းမူးလာသည်။ သူ၏လည်ပင်းမှာလည်း နာကျင်နေပြီဖြစ်ရာ ခေါင်းကို ငြိမ်အောင်ထားရန်ပင် မကြိုးစားချင်တော့ပေ။ ရှေ့မှ ကားမောင်းနေသော လျူဝူ က တစ်ခုခုပြောလိုက်သော်လည်း သူ သေချာမကြားရ။ “ဟင်...” ရှန်ယွီက ခေါင်းကိုခါယမ်းရင်း ပြန်ထူးလိုက်သည်။ ထိုအခါ လျူဝူက ဘေးလူထိုင်ခုံပေါ်မှ ကာရာအိုကေ မိုက်ကရိုဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး “ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကြီး... ဖုန်းကိုင်ပါဦးခင်ဗျား!” ဟု ဟစ်အော်ပြောလိုက်လေသည်။ ရှန်ယွီ ခဏလောက် စမ်းတဝါးဝါး ရှာဖွေပြီးနောက် ထိုင်ခုံကြားထဲကနေ သူ့ဖုန်းကို နှိုက်ထုတ်လိုက်နိုင်၏ ။ Spam အဖြစ် မှတ်သားထား...
Post a Comment
Read more

ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်

  Qiu Zao (秋燥) / by Wu Zhe / ဆောင်းဦးမြို့က ရွက်ကြွေနီ/ translated by Hsu Chi Ko ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်  Slice of Life, First Love, Romance, & Second Family ရိုးရှင်းပြီး ငယ်ရွယ်တဲ့ အချစ်ဦးပုံပြင် ၊ နေ့စဥ်ဘဝမှာ ပင် သင်လည်း တွေ့ဆုံ ကြုံကြိုက်နိုင်တဲ့ မေတ္တာ ၊  စိတ်ကူးယဥ် ကမ္ဘာပေမဲ့… အဲ့လောက်ကြီး ကျ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ငြင်းလို့မရတဲ့ လက်တွေ့ဆန်မှု ။ ဒီနေရာမှာ အားလုံးရှိတယ်။ Wu Lao Shi ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း အချင်းချင်းဖေးမ စောင့်‌ရှောက် ၊ အတူတူ ကြီးပြင်းဆိုတာလေးတွေကို ဒီမှာ အပြည့်အဝတွေ့ရမယ်။ Age gap 6 နှစ်လေးကလည်း စွဲမက်စရာအပြင်ကိုမှ GeGe Shan Yu  ရဲ့ အပြောတစ်ပေါက် လျှမ်းလျှမ်းတောက်မှုတွေကိုလည်း တွေ့ရမယ်။ Introvet လေးပေမဲ့ ဘော့စ်ရှန်ရဲ့ Problem solving skill , Human resource management , collaboration skill နဲ့ ပိုက်ဆံကို လက်မကပ်ဘဲ Happy Money အဖြစ် သုံးစရာရှိတဲ့ နေရာမှာ သုံးချလိုက်တာတွေက အတုယူစရာပဲ။ ပါးစပ်ထဲကလျှာကတော့ အသွားနှစ်ဖက်ဓားလို ထက်လွန်းလို့ ဒါဖတ်ပြီးရင် အရမ်း ပက်ခနဲ ပက်ခနဲ ပြောပြီးစွာချင်လာလို့ မနည်းထိန်းရတဲ့အထိပဲ ။ တကယ်ကိုယ်တွေ့ပါ။ Wu Lao Shi သားတွေထဲ သူအစွာဆုံးပဲ...
1 comment
Read more

2

အခန်း (၂) မိုးမှာ တဖွဲဖွဲတစ်လှည့်၊ သည်းထန်စွာတစ်လှည့် ဆက်လက်ရွာသွန်းနေဆဲ…ဆိုင်တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ မိုးကာအမိုးပေါ်တွင် ရေများပြည့်လျှံနေပြီး အချိန်မရွေး ပြိုကျတော့မည့်အလား ။ လျူဝူသည် ထိုအမိုးကို ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးမြန်းစူးစမ်းခန်းစသည်။ “အဲ့ဒီဟာက ရေတွေကို အလိုအလျောက် စီးဆင်းအောင် လုပ်ပေးနိုင်တာလား” “ဟုတ်တယ်” ချန်ကျန် ခပ်တိုတိုပဲ ပြန်ဖြေ၏။ “ဟင်” လျူဝူသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး “တကယ်ကြီး အလိုအလျောက်လား” ဟု ထပ်မေးသည်။ “အသံနဲ့ ခိုင်းရတာလေ” “ဗျာ” ချန်ကျန့် အဖြေကြောင့် လျူဝူမှာ ပို၍ပင် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားတော့သည်။ ရှန်ယွီသည် သက်ပြင်းချရင်း မျက်နှာကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်ရ‌တော့၏။ ချန်ကျန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဘေးရှိ ခွတစ်ခုကို ယူကာ မိုးကာအမိုးအောက်သို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ ထို့နောက် အမိုး၏ အပေါ်ဘက်ကို နှစ်ချက်ခန့် ဆွလိုက်ရာ စုပုံနေသော မိုးရေများမှာ ဝေါကနဲ စီးကျသွားပြီး မိုးကာအမိုးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွား၏။ “မင်း ပြောလိုက်တဲ့ ခဏမှာပဲ ရေတွေက စီးဆင်းသွားတာလေ” ချန်ကျန် ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ရင်း “အသံနဲ့ ခိုင်းရတာဆိုတာ အဲ့ဒါကို ပြောတာ” ဟု ဆိုသည်။ “အသံနဲ့ ခိုင်းရတယ်ဆို...
Post a Comment
Read more