Skip to main content

ဆိုးရွားနေတဲ့ နေ့တစ်နေ့ကို ပိုကောင်းအောင်လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းများ

 

ဆိုးရွားနေတဲ့ နေ့တစ်နေ့ကို ပိုကောင်းအောင်လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းများ

အိပ်ရာကထပါ။ ကိုယ်လက်သန့်စင်ပါ။ အဝတ်အစားလဲပါ။ မတ်တပ်ရပ်ပါ။ သင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားပေးပါ။ သင့်ဖုန်းကို တခြားအခန်းထဲမှာ ထားခဲ့ပါ။ လမ်းလျှောက်ထွက်ပါ။ အကြောဆန့်ပါ။ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို နံရံမှာ ကပ်ပြီး မြှင့်ထားပါ။ နေရောင်ခြည်ရနိုင်ရင် နေပူစာလှုံပါ။ တတ်နိုင်ရင် သစ်ပင်ပန်းမန်တွေရှိတဲ့ စိမ်းလန်းတဲ့နေရာတစ်ခုခုကို သွားပါ။ ဥယျာဉ်ခြံ၊ ပန်းခြံ၊ ကွင်းပြင် ဒါမှမဟုတ် တောအုပ်တစ်ခုခုပေါ့။

ခဏလောက်တော့ အသက်ကို ပြင်းပြင်း၊ ဖြည်းဖြည်းနဲ့ သတိကပ်ပြီး ရှူသွင်းရှူထုတ်လုပ်ပါ။ သင်ချစ်ရတဲ့သူတစ်ယောက်ဆီ ဖုန်းဆက်ပါ။ တကယ်လို့ လုပ်ရမယ်လို့ တစ်ပါးသူတွေရဲ့ မျှော်လင့်ခံထားရပေမဲ့ တကယ်တမ်း မလုပ်ချင်ဘဲ စိတ်ထဲမှာ တင်းကျပ်နေစေတဲ့ အရာတစ်ခုရှိရင် အခုပဲ အဲ့ဒါကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပါ။ အခုချက်ချင်း လုပ်လိုက်ပါ။

တတ်နိုင်ရင် ကောင်းမွန်တဲ့ အစားအစာတစ်ခုကို ကိုယ်တိုင်ချက်ပြုတ်ပြီး အဲ့ဒီလုပ်ဆောင်ချက်အပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်ထားပါ။ ချက်ပြုတ်ခြင်းဆိုတာ အကောင်းဆုံး "လှုပ်ရှားရင်း တရားထိုင်ခြင်း" (Active meditation) တစ်မျိုးပါပဲ။ အထူးသဖြင့် မှောင်သွားတဲ့အချိန်မှာ ဖုန်းနဲ့ ကွန်ပျူတာတွေကထွက်တဲ့ အပြာရောင်အလင်းတန်း  တွေကို ရှောင်ပါ။

စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာတဲ့ အတွေးဆိုးတွေကို တားမထားဘဲ ခံစားခွင့်ပြုလိုက်ပါ၊ အဲ့ဒီလိုလုပ်မှသာ သူတို့တွေက မိတ်ဆွေ ဆီကနေ ပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြတ်သန်းသွားမှာ ဖြစ်လို့ပါ။ သင်တကယ်ကြိုက်တဲ့ တီဗီအစီအစဉ်တစ်ခုခုကို ကြည့်ပါ။ ဒါပေမဲ့ မကြည့်ခင်မှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ကြည့်မလဲဆိုတာကို အရင်ဆုံး သတ်မှတ်ထားပြီး အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ပါ။

ညဘက်မှာ ကောင်းကင်ကြည်လင်နေရင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်နီးပါးက Marcus Aurelius ခက်ခဲတဲ့အချိန်တွေမှာ လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး ကြယ်တွေကို ငေးကြည့်ပါ။ သန်းခေါင်မတိုင်ခင် အိပ်ရာဝင်ပါ။ အိပ်ပျော်အောင် အတင်းကြီး မကြိုးစားပါနဲ့။ အဆွေ့ စိတ်ထဲမှာ ဒီနေ့တစ်နေ့တာလုံးကို ပြန်လည်သုံးသပ်စုစည်းခွင့်ပေးလိုက်ပြီး အကြောက်တရားနဲ့ စိတ်ပျက်စရာတွေကို စိတ်ထဲကနေ လွင့်မျောသွားပါစေတော့။

NEXT

Comments

Popular posts from this blog

1

အခန်း (၁) ရှန်ယွီ သည် ကားနောက်ခန်းတွင် ဘေးတစောင်းမှီလျက် ထိုင်နေရင်း သူ၏ခေါင်းမှာ ကားမှန်ပြတင်းနှင့်ထိုင်ခုံနောက်မှီကြားတွင် ခုန်ပေါက်နေသော ပင်ပေါင်ဘောလုံးလေးတစ်လုံး ကဲ့သို့ ဟိုဘက်ဒီဘက် ဆောင့်မိနေလျက်။ တစ်နာရီကျော်ကြာသည်အထိ လမ်းမှာ ဆိုးရွားနေခဲ့ပြီး တစ်နေရာလေးတောင် ချောချောမွေ့မွေ့မရှိခဲ့ပေ။ ကားထဲတွင်လည်း နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သည့် တေးသီချင်းသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၊ အပြင်ဘက်မှာလည်း မိုးများ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။ အဆက်မပြတ် ကားနှင့် ခေါင်း ဆောင့်နေသည့်ဒဏ်နှင့် ဆူညံသံများကြောင့် ရှန်ယွီ ခေါင်းမူးလာသည်။ သူ၏လည်ပင်းမှာလည်း နာကျင်နေပြီဖြစ်ရာ ခေါင်းကို ငြိမ်အောင်ထားရန်ပင် မကြိုးစားချင်တော့ပေ။ ရှေ့မှ ကားမောင်းနေသော လျူဝူ က တစ်ခုခုပြောလိုက်သော်လည်း သူ သေချာမကြားရ။ “ဟင်...” ရှန်ယွီက ခေါင်းကိုခါယမ်းရင်း ပြန်ထူးလိုက်သည်။ ထိုအခါ လျူဝူက ဘေးလူထိုင်ခုံပေါ်မှ ကာရာအိုကေ မိုက်ကရိုဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး “ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကြီး... ဖုန်းကိုင်ပါဦးခင်ဗျား!” ဟု ဟစ်အော်ပြောလိုက်လေသည်။ ရှန်ယွီ ခဏလောက် စမ်းတဝါးဝါး ရှာဖွေပြီးနောက် ထိုင်ခုံကြားထဲကနေ သူ့ဖုန်းကို နှိုက်ထုတ်လိုက်နိုင်၏ ။ Spam အဖြစ် မှတ်သားထား...

ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်

  Qiu Zao (秋燥) / by Wu Zhe / ဆောင်းဦးမြို့က ရွက်ကြွေနီ/ translated by Hsu Chi Ko ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်  Slice of Life, First Love, Romance, & Second Family ရိုးရှင်းပြီး ငယ်ရွယ်တဲ့ အချစ်ဦးပုံပြင် ၊ နေ့စဥ်ဘဝမှာ ပင် သင်လည်း တွေ့ဆုံ ကြုံကြိုက်နိုင်တဲ့ မေတ္တာ ၊  စိတ်ကူးယဥ် ကမ္ဘာပေမဲ့… အဲ့လောက်ကြီး ကျ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ငြင်းလို့မရတဲ့ လက်တွေ့ဆန်မှု ။ ဒီနေရာမှာ အားလုံးရှိတယ်။ Wu Lao Shi ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း အချင်းချင်းဖေးမ စောင့်‌ရှောက် ၊ အတူတူ ကြီးပြင်းဆိုတာလေးတွေကို ဒီမှာ အပြည့်အဝတွေ့ရမယ်။ Age gap 6 နှစ်လေးကလည်း စွဲမက်စရာအပြင်ကိုမှ GeGe Shan Yu  ရဲ့ အပြောတစ်ပေါက် လျှမ်းလျှမ်းတောက်မှုတွေကိုလည်း တွေ့ရမယ်။ Introvet လေးပေမဲ့ ဘော့စ်ရှန်ရဲ့ Problem solving skill , Human resource management , collaboration skill နဲ့ ပိုက်ဆံကို လက်မကပ်ဘဲ Happy Money အဖြစ် သုံးစရာရှိတဲ့ နေရာမှာ သုံးချလိုက်တာတွေက အတုယူစရာပဲ။ ပါးစပ်ထဲကလျှာကတော့ အသွားနှစ်ဖက်ဓားလို ထက်လွန်းလို့ ဒါဖတ်ပြီးရင် အရမ်း ပက်ခနဲ ပက်ခနဲ ပြောပြီးစွာချင်လာလို့ မနည်းထိန်းရတဲ့အထိပဲ ။ တကယ်ကိုယ်တွေ့ပါ။ Wu Lao Shi သားတွေထဲ သူအစွာဆုံးပဲ...

2

အခန်း (၂) မိုးမှာ တဖွဲဖွဲတစ်လှည့်၊ သည်းထန်စွာတစ်လှည့် ဆက်လက်ရွာသွန်းနေဆဲ…ဆိုင်တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ မိုးကာအမိုးပေါ်တွင် ရေများပြည့်လျှံနေပြီး အချိန်မရွေး ပြိုကျတော့မည့်အလား ။ လျူဝူသည် ထိုအမိုးကို ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးမြန်းစူးစမ်းခန်းစသည်။ “အဲ့ဒီဟာက ရေတွေကို အလိုအလျောက် စီးဆင်းအောင် လုပ်ပေးနိုင်တာလား” “ဟုတ်တယ်” ချန်ကျန် ခပ်တိုတိုပဲ ပြန်ဖြေ၏။ “ဟင်” လျူဝူသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး “တကယ်ကြီး အလိုအလျောက်လား” ဟု ထပ်မေးသည်။ “အသံနဲ့ ခိုင်းရတာလေ” “ဗျာ” ချန်ကျန့် အဖြေကြောင့် လျူဝူမှာ ပို၍ပင် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားတော့သည်။ ရှန်ယွီသည် သက်ပြင်းချရင်း မျက်နှာကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်ရ‌တော့၏။ ချန်ကျန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဘေးရှိ ခွတစ်ခုကို ယူကာ မိုးကာအမိုးအောက်သို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ ထို့နောက် အမိုး၏ အပေါ်ဘက်ကို နှစ်ချက်ခန့် ဆွလိုက်ရာ စုပုံနေသော မိုးရေများမှာ ဝေါကနဲ စီးကျသွားပြီး မိုးကာအမိုးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွား၏။ “မင်း ပြောလိုက်တဲ့ ခဏမှာပဲ ရေတွေက စီးဆင်းသွားတာလေ” ချန်ကျန် ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ရင်း “အသံနဲ့ ခိုင်းရတာဆိုတာ အဲ့ဒါကို ပြောတာ” ဟု ဆိုသည်။ “အသံနဲ့ ခိုင်းရတယ်ဆို...