Skip to main content

သတိရပါ





သတိရပါ 

"နောက်ထပ် နေ့ရက်သစ်တွေ ရောက်လာဦးမှာပါ။ နောက်ထပ် ခံစားချက်အသစ်တွေလည်း ရှိလာဦးမှာပါ။"

___________________________________________________________________

ဆန့်ကျင်ဘက်များ 

တကယ်လို့ အသေး ဆိုတာသာ မရှိရင် အကြီး ဆိုတာကရော ဘာကို ဆိုလိုမှာလဲ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အရာတွေဟာ တည်ရှိနေဖို့အတွက် တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အပြန်အလှန် မှီခိုနေကြရတာပါ။ တာအို (Taoist) ဒဿနမှာတော့ ယင် (Yin) နဲ့ ယန် (Yang) ဆိုတဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် စွမ်းအင်နှစ်ခုဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု မတူညီကြပေမဲ့ အပြန်အလှန် ဆက်နွှယ်နေကြပါတယ်။ နေ့ရှိဖို့ ညလိုအပ်သလို၊ ညရှိဖို့လည်း နေ့လိုအပ်ပါတယ်။ ပန်းချီဆရာ Tintoretto ရဲ့ ပန်းချီကားတွေထဲက အမှောင်ရိပ်တွေဟာ အလင်းကို ပိုပြီး ထင်ရှားပေါ်လွင်စေပါတယ်။ Maya Angelou ရဲ့ ကလေးဘဝက ဆွံ့အနားမကြားဖြစ်ခဲ့ရမှုကပဲ... သူမရဲ့ အသံကို အသုံးပြုဖို့ ပြင်းပြတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ဆီကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တာပါ။

ဒီလို အပြန်အလှန် မှီခိုနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ ဆန့်ကျင်ဘက် ခံစားချက်တွေဟာလည်း ဆက်စပ်နေကြပါတယ်။ William Blake ပြောခဲ့သလိုပါပဲ 
"ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ ဝမ်းနည်းမှုဆိုတာ အနုစိတ် ရက်လုပ်ထားတဲ့ အထည်တစ်စလိုပဲ" တဲ့။ ဒါကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် ဘဝကို မြတ်နိုးရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေထဲက တစ်ခုက... ကျွန်တော် တစ်ချိန်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေချင်ခဲ့ဖူးလို့ပါပဲ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ငရဲလို ဆိုးရွားတဲ့ အချိန်တွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရလို့သာ အခု ကျွန်တော့်ဘဝရဲ့ ကျေနပ်စရာ အခိုက်အတန့်တွေကို ပိုပြီး အသိအမှတ်ပြု ခံစားတတ်လာတာပါ။

အခုတော့ ကျွန်တော်ဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် "တစ်ခုမဟုတ်ရင် တစ်ခု" ဆိုပြီး သတ်မှတ်တာမျိုးကို ရှောင်ကြဉ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ဟာ ပျော်ရွှင်တဲ့သူ ဒါမှမဟုတ် ဝမ်းနည်းတဲ့သူဆိုပြီး သီးခြားစီ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်ဟာ တည်ငြိမ်တဲ့သူ ဒါမှမဟုတ် ကြောက်တတ်တဲ့သူလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်ဟာ "ပျော် ၊ ဝမ်းနည်း၊ တည်ငြိမ်၊ ကြောက်ရွံ့" တတ်တဲ့သူ တစ်ယောက်ပါပဲ။ ကျွန်တော်ဟာ ခံစားချက်အားလုံးကို ခံစားခွင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ အဲ့ဒီလို လုပ်ခြင်းအားဖြင့် ခံစားချက်အသစ်တွေအတွက် ကျွန်တော့်စိတ်က အမြဲတမ်း ပွင့်လင်းနေတာပေါ့။

ဘာခံစားချက်မှ စိတ်ထဲမှာ ပိတ်ဆို့မနေတော့ပါဘူး။ သင်က ခံစားချက်အားလုံးကို ဖြစ်ခွင့်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် ဘယ်ခံစားချက်တစ်ခုကမှ သင့်ကို တစ်သက်လုံး လွှမ်းမိုးထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အရာရာကို ဖြစ်ခွင့်ပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကတော့ အဲ့ဒီအရာအားလုံးမှာ တန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတာ မြင်အောင်ကြည့်ဖို့ပါပဲ။ အမှောင်ထုကနေ အလင်းဆီကို ဘယ်လို ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မလဲဆိုတာ မြင်ဖို့ပါပဲ။ ပြီးတော့... အခုခံစားနေရတဲ့ နာကျင်မှုကနေ နောင်တစ်ချိန်မှာ မျှော်လင့်ချက်အသစ်တွေဆီကို ဘယ်လို ဦးတည်သွားမလဲဆိုတာ မြင်တတ်ဖို့ပါပဲ။

Comments

Popular posts from this blog

1

အခန်း (၁) ရှန်ယွီ သည် ကားနောက်ခန်းတွင် ဘေးတစောင်းမှီလျက် ထိုင်နေရင်း သူ၏ခေါင်းမှာ ကားမှန်ပြတင်းနှင့်ထိုင်ခုံနောက်မှီကြားတွင် ခုန်ပေါက်နေသော ပင်ပေါင်ဘောလုံးလေးတစ်လုံး ကဲ့သို့ ဟိုဘက်ဒီဘက် ဆောင့်မိနေလျက်။ တစ်နာရီကျော်ကြာသည်အထိ လမ်းမှာ ဆိုးရွားနေခဲ့ပြီး တစ်နေရာလေးတောင် ချောချောမွေ့မွေ့မရှိခဲ့ပေ။ ကားထဲတွင်လည်း နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သည့် တေးသီချင်းသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၊ အပြင်ဘက်မှာလည်း မိုးများ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။ အဆက်မပြတ် ကားနှင့် ခေါင်း ဆောင့်နေသည့်ဒဏ်နှင့် ဆူညံသံများကြောင့် ရှန်ယွီ ခေါင်းမူးလာသည်။ သူ၏လည်ပင်းမှာလည်း နာကျင်နေပြီဖြစ်ရာ ခေါင်းကို ငြိမ်အောင်ထားရန်ပင် မကြိုးစားချင်တော့ပေ။ ရှေ့မှ ကားမောင်းနေသော လျူဝူ က တစ်ခုခုပြောလိုက်သော်လည်း သူ သေချာမကြားရ။ “ဟင်...” ရှန်ယွီက ခေါင်းကိုခါယမ်းရင်း ပြန်ထူးလိုက်သည်။ ထိုအခါ လျူဝူက ဘေးလူထိုင်ခုံပေါ်မှ ကာရာအိုကေ မိုက်ကရိုဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး “ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကြီး... ဖုန်းကိုင်ပါဦးခင်ဗျား!” ဟု ဟစ်အော်ပြောလိုက်လေသည်။ ရှန်ယွီ ခဏလောက် စမ်းတဝါးဝါး ရှာဖွေပြီးနောက် ထိုင်ခုံကြားထဲကနေ သူ့ဖုန်းကို နှိုက်ထုတ်လိုက်နိုင်၏ ။ Spam အဖြစ် မှတ်သားထား...

ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်

  Qiu Zao (秋燥) / by Wu Zhe / ဆောင်းဦးမြို့က ရွက်ကြွေနီ/ translated by Hsu Chi Ko ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်  Slice of Life, First Love, Romance, & Second Family ရိုးရှင်းပြီး ငယ်ရွယ်တဲ့ အချစ်ဦးပုံပြင် ၊ နေ့စဥ်ဘဝမှာ ပင် သင်လည်း တွေ့ဆုံ ကြုံကြိုက်နိုင်တဲ့ မေတ္တာ ၊  စိတ်ကူးယဥ် ကမ္ဘာပေမဲ့… အဲ့လောက်ကြီး ကျ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ငြင်းလို့မရတဲ့ လက်တွေ့ဆန်မှု ။ ဒီနေရာမှာ အားလုံးရှိတယ်။ Wu Lao Shi ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း အချင်းချင်းဖေးမ စောင့်‌ရှောက် ၊ အတူတူ ကြီးပြင်းဆိုတာလေးတွေကို ဒီမှာ အပြည့်အဝတွေ့ရမယ်။ Age gap 6 နှစ်လေးကလည်း စွဲမက်စရာအပြင်ကိုမှ GeGe Shan Yu  ရဲ့ အပြောတစ်ပေါက် လျှမ်းလျှမ်းတောက်မှုတွေကိုလည်း တွေ့ရမယ်။ Introvet လေးပေမဲ့ ဘော့စ်ရှန်ရဲ့ Problem solving skill , Human resource management , collaboration skill နဲ့ ပိုက်ဆံကို လက်မကပ်ဘဲ Happy Money အဖြစ် သုံးစရာရှိတဲ့ နေရာမှာ သုံးချလိုက်တာတွေက အတုယူစရာပဲ။ ပါးစပ်ထဲကလျှာကတော့ အသွားနှစ်ဖက်ဓားလို ထက်လွန်းလို့ ဒါဖတ်ပြီးရင် အရမ်း ပက်ခနဲ ပက်ခနဲ ပြောပြီးစွာချင်လာလို့ မနည်းထိန်းရတဲ့အထိပဲ ။ တကယ်ကိုယ်တွေ့ပါ။ Wu Lao Shi သားတွေထဲ သူအစွာဆုံးပဲ...

2

အခန်း (၂) မိုးမှာ တဖွဲဖွဲတစ်လှည့်၊ သည်းထန်စွာတစ်လှည့် ဆက်လက်ရွာသွန်းနေဆဲ…ဆိုင်တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ မိုးကာအမိုးပေါ်တွင် ရေများပြည့်လျှံနေပြီး အချိန်မရွေး ပြိုကျတော့မည့်အလား ။ လျူဝူသည် ထိုအမိုးကို ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးမြန်းစူးစမ်းခန်းစသည်။ “အဲ့ဒီဟာက ရေတွေကို အလိုအလျောက် စီးဆင်းအောင် လုပ်ပေးနိုင်တာလား” “ဟုတ်တယ်” ချန်ကျန် ခပ်တိုတိုပဲ ပြန်ဖြေ၏။ “ဟင်” လျူဝူသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး “တကယ်ကြီး အလိုအလျောက်လား” ဟု ထပ်မေးသည်။ “အသံနဲ့ ခိုင်းရတာလေ” “ဗျာ” ချန်ကျန့် အဖြေကြောင့် လျူဝူမှာ ပို၍ပင် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားတော့သည်။ ရှန်ယွီသည် သက်ပြင်းချရင်း မျက်နှာကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်ရ‌တော့၏။ ချန်ကျန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဘေးရှိ ခွတစ်ခုကို ယူကာ မိုးကာအမိုးအောက်သို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ ထို့နောက် အမိုး၏ အပေါ်ဘက်ကို နှစ်ချက်ခန့် ဆွလိုက်ရာ စုပုံနေသော မိုးရေများမှာ ဝေါကနဲ စီးကျသွားပြီး မိုးကာအမိုးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွား၏။ “မင်း ပြောလိုက်တဲ့ ခဏမှာပဲ ရေတွေက စီးဆင်းသွားတာလေ” ချန်ကျန် ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ရင်း “အသံနဲ့ ခိုင်းရတာဆိုတာ အဲ့ဒါကို ပြောတာ” ဟု ဆိုသည်။ “အသံနဲ့ ခိုင်းရတယ်ဆို...