ဇာတ်သိမ်းပိုင်း
“နေသစ်က ဖျားနေတယ် သားရယ်။ သူ့ တက်တူးတွေနေရာ ပိုမဆိုးသွားဖို့လည်း ဂရုစိုက်နေရတော့လေ”
“ဟုတ်”
အိမ်လိုက်သွားတော့ မမလတ် ရယ် ၊ မမကြီးရယ်က သူ့ကို လက်ခံတွေ့တယ်။ မိဘတွေကတော့ ထွက်လာမတွေ့တော့ဘူး။ မမလေးကလည်း သူ့ကို ခြံတံခါးဖွင့်ပေးပြီး မျက်စောင်းထိုးသွားပြီးတည်းက ပေါ်မလာတော့ဘူး။
နေသစ်ခိုင်းလို့ နေသစ်စကားနားထောင်ပြီး လုပ်တာဆိုပေမဲ့ အပြစ်ကတော့ သူတစ်ယောက်တည်း အတင်ခံ
လိုက်ပ့ါမယ်။ နေသစ်ကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ နေသစ်အစား ဒေါသထွက်ပေးတဲ့ အစ်မတွေ ၊ မိဘတွေရှိတာလည်း မကောင်းတဲ့ ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ။ နေသစ်အတွက်အရမ်းကောင်းတာပေ့ါ။
“နေသစ်ကလေ…သားကို မတွေ့ချင်တာထက် သူက စာကိုပဲ ကြိုးစားချင်တော့တဲ့ပုံပဲ”
နေသစ်က စာကြိုးစားမှာတဲ့လား။ နောက်ဆုံးတော့ အမြင်မှန်ရသွားပြီပဲ။
“သူ သူ့အစ်မ ဝမ်းကွဲတွေရှိတဲ့ သြစတြေးလျ ကို သွားချင်နေတာ။ မမကြီးတို့ကလည်း လွှတ်ချင်တာ။ အဲ့ဒါကြောင့် သားက သူနဲ့ ခဏတော့ ခွဲရမယ်ထင်တယ်”
“ဟုတ်”
မမလတ်ကတော့ မမကြီးလောက် မပြတ်သားဘူးထင်။
“သားရော အဆင်ပြေရဲ့လား။ သားမှာလည်း သားအစီအစဥ်တွေ ရှိမှာပေ့ါ” လို့ ထပ်မေးတယ်။
“ဟုတ်”
ဒါနဲ့ပဲ သူ အိမ်ကနေ ပြန်လာခဲ့တယ်။
***
“ဖေဖေ”
“အေး…သားငယ်…ထူးထူးဆန်းဆန်းဖုန်းတွေဆက်နေတာ ပြောပါအုံး”
“သြစတြေးလျ ခဏလောက် သွားချင်တယ်။”
“ဟမ်…သားက အဲ့မှာ ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ”
“ကျောင်းတက်မလို့…”
“ဒီကို လာမှာဆို ။ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ စိတ်ကူးပြောင်းသွားတာလဲ။”
“စကော်လာလျှောက်ဖို့…နောက်နှစ်မှပါ၊ ဒီနှစ်တော့ မမီတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သွားလည်ချင်တယ်”
“တစ်ယောက်တည်းလား”
“ဟုတ်”
“မေမေ့ကိုရော ပြောပြီးပြီလား”
“ဟုတ်”
ဖေဖေ ဖုန်းတစ်ဖက်မှနေပြီး သက်ပြင်းချတယ်။
“ဟုတ်ပြီ။ ဖေဖေလိုတာစီစဥ်ပေးမယ်နော်။”
“ဟုတ်”
ဖေဖေဖုန်းချသွားပြီးနောက်တော့ သူစိတ်ချထားလိုက်နိုင်ပြီ။ မေမေ့ကိုလည်း သူပြောပြီးပြီ။ နေသစ်က သူ့ကို မြန်မာမှာပဲ Goodbye လုပ်သွားတာ ။ သူသာလိုက်သွားနိုင်ရင် ဒါဟာ နောက်ဆုံးနှုတ်ဆက်ခြင်း မဟုတ်တော့ဘူးလေ။
***
မေမေ အတန်တန် တားတဲ့ကြားကနေ သူ့ ဆယ်နှစ်ကျော် စုဆောင်းထားတဲ့ ငွေပမာဏကို မြင်တဲ့အခါ ရင်ဘက်မိကာ
“သားငယ်ရယ်…” ဆိုတာပဲ ရေရွတ်နိုင်တယ်။
“ဒီလိုနေ့အတွက် မုန့်တောင် တစ်ခါမှ ဝယ်မစား ၊ အဝတ်အစားမပြောနဲ့ ဖိနပ်အသစ်တောင် မေမေဝယ်ပေးတာပဲ ဝတ်ခဲ့တာလား”
“အစကတော့ နိုင်ငံခြားမှာ ကျောင်းတက်မလို့ပါ”
မေမေ ဘာမှမပြော။ ကိုကိုကတော့ နားထောင်နေရင်းနဲ့မှ ထိုင်ရာက ထကာ အခန်းထဲဝင်သွားတယ်။ ဒီလိုနဲ့ သူဟာ မယ်ဘုန်းလ် လေဆိပ်ကို နေသစ်ထက် ၂ရက်စောရောက်ခဲ့တာ။ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးကို ဖြတ်ပြီးတာတောင် သူ လေဆိပ်ထဲ မထွက်ရဲဘူး။ ဖုန်း Sim ဝယ်ပြီး နေသစ်သတင်းကိုသာ စောင့်နေမိတယ်။
မမလတ်က သူတို့ အမျိုးဖုန်းနံပါတ်ပေးတယ်။ အဲ့အိမ်မှာသွားစောင့်နေ ၊ နေသစ်လာရင် အတူတူ လာကြိုလှည့်ပေ့ါလို့ အကြံပေးပေမဲ့ နေသစ်မရှိတဲ့ သူစိမ်းအရပ်မှာ သူစိမ်းတွေနဲ့နေဖို့ထက် နေသစ်လာတာကို စောင့်နေဖို့က သူ့အတွက်ပိုလွယ်ကူတယ်။ နှစ်ရက်လုံး သူ စာဖတ်လိုက် ၊ လမ်းပတ်လျှောက်လိုက် ၊ လေဆိပ်ထဲက မုန့်တွေက စျေးကြီးလို့ သူထည့်လာတဲ့ ပေါင်မုန့်ခြောက်တွေကို ရေနဲ့မျှောချလိုက် ၊ နောက်ဆုံးမှာ
နေသစ် ပါလာတဲ့ လေကြောင်းကို ကြေငြာတော့မှ သူဟာ ခရီးသည်စောင့်တဲ့ နေရာမှာ နာရီနဲ့ချီ ရပ်စောင့်နေခဲ့တယ်။ နေသစ် ဘယ်နားက ထွက်လာမလဲ မှန်းလို့မရပေမဲ့….နေသစ်ကို နေရာစိမ်းနဲ့ သူစိမ်းတွေကြားမှာ သူက အရင်းနှီးဆုံး မိသားစုဝင် ၊ နေသစ်ပထမဆုံး စတွေ့တဲ့ သူ ဖြစ်ချင်မိတယ်။
နောက်ဆုံးတော့…
နေသစ်က တကယ်ကို့ရို့ကားယားပါပဲ။ အခုလည်းကြည့် အထုပ်တွေ တွဲလောင်းဖြစ်နေတာတောင် ရေခဲမုန့်ကို လက်မလွှတ်နိုင်ဘူး။ သူကပဲ နေသစ်လက်ထဲက ရေခဲမုန့်ကို သွားလွှင့်ပစ်ပေးပြီး လက်ချောင်းလေးတွေကိုလည်း သုတ်ပေးရပြန်တယ်။ အချိုတွေကို အဲ့လောက်ကြိုက်တာလား။ ဘာတွေမှန်းမသိ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတဲ့ အိတ်တွေကိုလည်း ပြောင်းလွယ်ပေးလိုက်တယ်။
"သောက်ထာကျအောင်လုပ်ပြမနေဘဲ ငါမေးတာအရင်ဖြေဦး"
နေသစ်က ပထမဆုံးအကြိမ် သူ့အကြောင်းတွေ အများကြီးမေးခဲ့တဲ့ နေ့ပါပဲ။ ဘယ်တော့မဆို သူ့အကြောင်းကို မသိချင်ခဲ့တဲ့ နေသစ်ဆီမှာ မေးခွန်းတွေ အများကြီးမှ အများကြီးပဲ။
"ဘာလို့နေမှာလဲ။ မင်းကိုဘယ်သူကလက်ခံမယ်ပြောလို့လဲ။”
ဒီမေးခွန်းမျိုးကို အစောကြီးတည်းက မေးရမှာ မဟုတ်ဘူးလား ။ ဖြစ်နိုင်ရင် စတွေ့တည်းက ဘိုမလေး နဲ့ အလုပ်ရှုပ်မနေဘဲ မေးရမှာလေ။
"ငါ...မင်းနဲ့ပဲနေချင်တော့လို့"
စကားတွေသာ အများကြီးပြောနေတာ သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ညစ်ပေနေတာတွေတော့ ဘယ်တော့မှ အာရုံမရဘူး။ ဖိနပ်ဦးပေါ်က ရေခဲမုန့်အစက်တွေကို သုတ်ပေးပြီး
"မင်း နဲ့ နေခွင့်ပြုနော်..."
တစ်သက်လုံးဆိုတဲ့ စကားတော့ ထည့်မပြောဖြစ်ဘူး ။ နောက်မှပဲ ထွက်မသွားတော့အောင် နေသစ် စကားပဲ ပိုနားထောင်ရမှာပဲ။ အခုလည်း ကတိထပ်ပေးလိုက်တယ်။
"မင်းစကားပဲနားထောင်ပါ့မယ်"
အမြဲလည်းနားထောင်ခဲ့တာမို့ ငါ့အတွက် မခက်ခဲပါဘူး။ မင်းကိုပဲ ကြည့်ပြီး ၊ မင်းနဲ့ပဲ နေဖို့ ၊ မင်းခေါ်ဆောင်ရာ နေရာတိုင်းကို ဖဝါးထပ်မခွာလိုက်ဖို့…
ငါက အဲ့အတွက်ပဲ ငါဖြစ်တည်နေတာပါ။
THE END
ငိုချင်တယ် အရမ်းအရမ်းကိုအော်ငိုချလိုက်ချင်တယ် တစ်ယောက်ထဲ ပင်ပန်းခက်ခဲခဲ့သမျှ လှလှလေးအဆုံးသတ်ပြီး ချစ်ရသူအနားနေခွင့်ရသွားတာ ကလေးလေးအတွက်အရမ်းဝမ်းသာတာပဲ🥺😭
ReplyDeleteခန့်ညီလေးရေ....🫂🫂🫂
ReplyDeleteအချစ်ဆိုတာ အဲ့လို့မျိုး အရမ်းကို နူးညံ့တာပါလား......
ReplyDeleteရင်ထဲအောင့်တက်လာပြီး မျက်ရည်က သူ့အလိုလိုစိမ့်ထွက်လာတယ် ညီရယ်။မြေ့မှာတုန်းကလဲ ခံစားချက်ကို ထုံပေပေနဲ့ ပြောစကားတွေနားထောင်ပြီး ချစ်ပေး။အခုလဲ ရင်ထဲက ခံစားချက်တွေသိရတော့ ပိုနာကျင်ရတယ်။
ReplyDeleteဒီ့ထက် ဒီထက်ပိုပြီး နေသစ်ချစ်ပေးတာကို လက်ခံရင်း ပျော်ရွှင်ပါစေ ညီရေ။ရှေ့ဆက်ပြီး နေသစ်ဆီမှာ ပျော်နေတာလေးတွေ ထပ်မြင်ရရင်ကောင်းမယ်
ချစ်လိုက်တာ သားသားရေ
ReplyDeleteခန့်ညီလေးရေ… ချစ်ရတဲ့နေသစ်လေးနဲ့ အမြဲတူတူရှိပါစေ ကလေးလေးရေ💕💕💕💕
ReplyDeleteငါတို့ရဲ့ညီလေးရယ် ရင်ထဲကခံစားရတာကိုပြောတောင်မပြတတ်အောင်နင့်နေတာပဲ ကလေးလေးရယ် အခုကော နေသစ်ရဲ့အချစ်တွေနဲ့ပျော်နေရပြီမလားကလေး
ReplyDeleteနေသစ်ရဲ့အချစ်တွေနဲ့အမြဲပျော်ရွှင်ပါစေ ခန့်ညီလေးရယ် 🥰
ReplyDelete