အခန်း (၇၀) ဒါက ခြိမ်းခြောက်တာလား
မုန့်ယွမ်က ယွီနျန့်၏ ပုခုံးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး
“မင်းနဲ့ဆိုရင် အဆင်ပြေမှာ ငါကြိုသိသားပဲကွ!”
မုန့်ယွမ်စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ မျက်နှာကို သပ်လိုက်ပြီး စက်သေနတ်ပစ်သကဲ့သို့ မေးခွန်းများကို တရစပ် ပစ်လွှတ်တော့သည်။
“သံတမန်အဆင့်အတန်းက ဘယ်လောက်လဲဟင် ဘရန်းရဲ့ သံတမန်လား ဒါမှမဟုတ် သာမန်သံတမန် လား။ ဒါမှမဟုတ် ဘရန်းရဲ့ သူငယ်ချင်းလား။ တစ်ကမ္ဘာလုံး အတိုင်းအတာလား၊ ပြည်တွင်းလား၊ ဒါမှမဟုတ် အာရှပစိဖိတ် ဒေသတွင်းလား ထုတ်ကုန်အားလုံး အတွက်လား။ ဒါမှမဟုတ် သီးသန့် ထုတ်ကုန်လိုင်းတစ်ခုတည်း အတွက်ပဲလား အလှကုန်ပစ္စည်းလား၊ ရေမွှေးလား၊ ဒါမှမဟုတ် အဝတ်အထည်လားဟင်”
မုန့်ယွမ် မေးခွန်းများကို တရစပ် မေးမြန်းပြီးနောက်တွင်မှ ယွီနျန့် နောက်ဆုံး၌ အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"Herseyရဲ့ တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထုတ်ကုန်လိုင်းအားလုံးအတွက် ဘရန်းသံတမန် ပါခင်ဗျာ"
“မင်း... နောက်တစ်ခေါက်လောက် ပြန်ပြောစမ်းပါဦး”
ယွီနျန့်က စိတ်ရှည်လက်ရှည်ပင်ထပ်ပြောပြသည်။
"အစ်ကိုမုန့်... အစ်ကို ကြားတာ လုံးဝ မမှားပါဘူးခင်ဗျာ။ ကျွန်တော်က တကယ်ပဲ Hersey ရဲ့ တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထုတ်ကုန်လိုင်းအားလုံးအတွက် တရားဝင် ဘရန်းသံတမန် ဖြစ်သွားတာပါ"
မုန့်ယွမ် ဆိုဖာပေါ်တွင် အသာထိုင်ချလိုက်ပြီး နားထင်ကို လက်ဖြင့် အသာဖိလိုက်သည်။
“ငါ့ကို ဒါကို နားလည်လက်ခံနိုင်ဖို့အတွက်... သုံးစက္ကန့်၊ မဟုတ်ဘူး၊ ငါးစက္ကန့်လောက် အချိန်ပေးဦး!” သူ စိတ်ထဲကနေ ငါးအထိ ရေတွက်ပြီးနောက် ဆိုဖာပေါ်သို့ နောက်မှီချလိုက်ပြီး အားရပါးရ တဟားဟား ရယ်မောတော့သည်။
“နျန့်နျန့်... မင်းတော့ တကယ်ကို ကောင်းကင်ပေါ် ပျံတက်တော့မှာပဲဟေ့!”
သူက သက်တောင့်သက်သာ ပုံစံဖြင့် စကားဆက်သည်။
“မင်းရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေက တကယ့်ကို အရာထင်ခဲ့တာပဲ။ မင်း Hersey ရဲ့ သံတမန် ဖြစ်သွားပြီဆိုရင်တော့... ဇိမ်ခံပစ္စည်း ကမ္ဘာကြီးက မင်းအတွက် တံခါးအကုန် ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီလေ။ ပိုပြီး အမိုက်စားကတော့ မင်းကို ဒီကမ္ဘာ့အဆင့် ပညာရှင်ကြီး မစ္စတာ စလီမိန်း ကိုယ်တိုင်က ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ။ အခုကစပြီး မင်းရဲ့ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ ဖက်ရှင်အရှိန်အဝါတွေချည်းပဲ ဖုံးလွှမ်းနေတော့မှာ!”
မစ္စတာ စလီမိန်းနှင့် စကားပြောခဲ့သည်များကို ပြန်လည်တွေးတောမိရင်း ယွီနျန့်က
"မစ္စတာ စလီမိန်းက တကယ့်ကို ဉာဏ်ရွှင်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ပညာရှင်ကြီးပါ။ သူနဲ့ စကားပြောရတာ တကယ်ကို ပျော်စရာကောင်းပါတယ်"
“ငါသာ ငါလေးစားရတဲ့သူနဲ့ တွေ့ရင်လည်း အဲဒီလိုပဲ ဉာဏ်ရွှင်နေမှာပါကွာ၊”
မုန့်ယွမ် ရုတ်တရက် မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး
“တောက်... ဒီတစ်ခါတော့ ငါ မင်းကို တစ်လောကလုံး သိအောင် အပြတ်အသတ် ကြော်ငြာ ပေးရမယ်! ဒါပေမဲ့... ဟို...”
သူက လက်ကို အသာယမ်းပြရင်း၊ တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းလိုက်သည်။
“ဒါက အွန်လိုင်းပေါ်မှာ တရားဝင် မကြေညာရသေးဘူးလေ။ တို့တွေ တရားဝင် ထုတ်ပြန်ချက်ထွက်လာတဲ့အထိ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ကြရအောင်။ ရေအေးနဲ့ အဖျန်းခံရသလို ခံစားရနိုင်ပေမဲ့... ဒီလောကထဲမှာက ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေ ခဏခဏ ဖြစ်တတ်တာ။ စာချုပ်မချုပ်ခင် နောက်ဆုံးမိနစ်ကျမှ လမ်းခွဲလိုက်ကြတဲ့ သာဓကတွေက မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိတာမို့... တရားဝင် ကြေညာချက် ထွက်မလာမချင်းနဲ့ စာချုပ်ပေါ်မှာ လက်မှတ် မထိုးရသေးမချင်းကတော့ ဘာမှ စိတ်မချရသေးဘူးကွ”
ယွီနျန့်က သဘောတူ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"အစ်ကိုပြောတာ အမှန်ပဲ။ သေချာပြီဆိုမှပဲ ကြော်ငြာတာ လုပ်ကြတာပေါ့"
“အေး... အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့၊”
မုန့်ယွမ် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ရင်း
“ဟူး... ဒီခံစားချက်က တကယ့်ကို အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုကို ကိုင်ထားရပြီး သူများကိုလည်း ထုတ်မပြရသေးဘဲ လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် သိမ်းထားရသလိုမျိုးပဲ။ တကယ်ကို ရင်တမမ ဖြစ်ဖို့ကောင်းတယ်!”
ယွီနျန့်က သူ့ကို ဖျောင်းဖျသည်။
"အားလုံး ဘေးကင်းမယ့် လမ်းစဉ်အတိုင်းပဲ သွားကြရအောင်ပါ"
“အေးပါ၊ တို့တွေ တစ်လှမ်းချင်းစီပဲ သွားကြတာပေါ့၊”
မုန့်ယွမ် သူ၏မုတ်ဆိတ်မွေးတိုစစကို ပွတ်ရင်း ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောသည်။
“ငါ မင်းအတွက် Florence ရဲ့ ကြော်ငြာကို ရကတည်းက စိတ်ထဲကနေ ဒါကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာ။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ငါတွက်ချက်ကြည့်တာတော့... တကယ်လို့ Hersey ဘက်က မင်းကို စာချုပ်ချုပ်မယ်ဆိုရင် ဒီအချိန်လောက် ဖြစ်ရမယ်လို့ တွေးထားတာလေ။ ဒါပေမဲ့ အခု ဒီသတင်းကို တကယ်ကြားလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာတော့ နှလုံးခုန်သံတွေကို ဘယ်လိုမှ ထိန်းလို့မရအောင် ဖြစ်ရတုန်းပဲကွာ!”
ယွီနျန့် ပြုံးလိုက်သည်။
"အစ်ကိုမုန့်... စိတ်အေးအေးထားပါဦးခင်ဗျာ။ အစ်ကိုကလည်း ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် မဟုတ်တော့ဘူးလေ!"
“သွားစမ်းပါ! မင်းက တို့ရဲ့ အစ်ကိုမုန့်ကို လာပြီး နောက်ပြောင်ရဲတယ်ပေါ့!”
မုန့်ယွမ် လက်ချောင်းလေးတွေ ရေတွက်ပြပြန်သည်။
“အခု Hersey က မင်းကို ရွေးချယ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့... မင်းလက်ခံထားတဲ့ ကြော်ငြာတွေဖြစ်တဲ့ Florence ရော၊ ရိယောင်ဖုန်းရော၊ ဖူနားကဗျာ သောက်ရေသန့်နဲ့ လက်ပတ်နာရီတွေပါ အကုန်လုံးက အပြတ်အသတ် ရောင်းအားကောင်းခဲ့လို့ပဲလေ။ တစ်ခုချင်းစီက တကယ့်ကို အောင်မြင်မှုအကြီးကြီး ရခဲ့တာ။ ဒါ့အပြင် မင်းရဲ့ အယ်လ်ဘမ်ကလည်း စံချိန်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမက ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့တယ်လေ။ အခုအချိန်အထိတောင် မင်းရဲ့ အခွေရောင်းအားက အဓိက အွန်လိုင်းဈေးကွက်ကြီး နှစ်ခုမှာ နံပါတ် ၁ ဖြစ်နေတုန်းပဲ၊ အွန်လိုင်းအယ်လ်ဘမ် ကောပီကလည်း အဓိက ဂီတပလက်ဖောင်း သုံးခုလုံးမှာ နံပါတ် ၁ ချည်းပဲ။ ဒါတွေအားလုံးက တကယ့် လက်တွေ့ကျကျ အောင်မြင်မှုတွေလေ။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ နောက်ထပ် သုံးနှစ်အတွင်းမှာ ရရှိလာမယ့် တိုးတက်မှု အလားအလာတွေကို ကြည့်ရင်... ဟက်... ငါသာ Hersey ဖြစ်ရင်လည်း မင်းကိုပဲ ရွေးမှာပဲ!”
"အစ်ကိုမုန့်... အစ်ကိုက ကျွန်တော့်ကို ထပ်ပြီး မြှောက်နေပြန်ပြီ"
“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် မြှောက်တာ ဖြစ်မှာလဲ။ အားလုံးက အမှန်တရားတွေချည်းပဲဟာ! နောင်လာမယ့် နှစ်တွေအတွင်းမှာ မင်းဘက်က ဘာပြဿနာမှရှာမထားသရွေ့တော့... မင်းရဲ့ လမ်းခရီးက တကယ့်ကို ချောမွေ့ပြီး ကျယ်ပြန့်နေတော့မှာ သေချာတယ်!”
ယွီနျန့် မုန့်ယွမ်၏ စကားလုံးများထဲက ထူးခြားသော အချက်တစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသော်လည်း၊ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလျက် ရှိနေသည်။ သူ စကားစုတစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ
"အစ်ကိုမုန့်... ‘ဘာပြဿနာမှ မရှာထားသရွေ့’ ဆိုတဲ့ စကားက... သီးသန့် ကန့်သတ်ချက် ဘောင်တွေ ဘာတွေ ရှိလို့လားဟင်" ဟု မေးလိုက်သည်။
မုန့်ယွမ်က သက်တောင့်သက်သာ အမူအရာဖြင့်ပင် “သီးသန့် ကန့်သတ်ချက်ဘောင်ဆိုတာ မရှိပါဘူး၊ မင်းအနေနဲ့ ဖန်တွေရဲ့ ခံစားချက်ကို သွားပြီး စိန်ခေါ်တာမျိုး ဒါမှမဟုတ် လူထုရဲ့ ဝေဖန်မှု ပြင်းထန်မယ့် ကိစ္စမျိုးတွေကို ရှောင်ရှားရင် ရပါတယ်”
ယွီနျန့် ဆက်ပြီးတော့ စပ်စုမိသည်။
"အစ်ကိုမုန့်... ဒါကို ပိုပြီးတော့ အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးလို့ ရမလားဟင်"
သူတို့နှစ်ဦးကြားက လေထုလေးမှာ မသိမသာ တင်းမာသွားရသည်။ မုန့်ယွမ် ခေါင်းငုံ့ကာ ငှက်ပျောသီးတစ်လုံးကို အခွံနွှာပြီး တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ အပြုံးများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လေသံကို ဖြည်းဖြည်းချင်း နှိမ့်ချလိုက်သည်။
“နျန့်နျန့်... မင်းလည်း အခြေအနေကို ကောင်းကောင်းကြီး သိနေတာပဲဟာ”
ယွီနျန့် နှုတ်ခမ်းလေး ကွေးရုံမျှ ပြုံးလိုက်သော်လည်း ထိုစကားကို ပြန်လည်၍ မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။
မုန့်ယွမ် ခေတ္တမျှ စောင့်ဆိုင်းကြည့်သော်လည်း ယွီနျန့်ထံမှ တုံ့ပြန်မှု မရှိသဖြင့် ငှက်ပျောသီးခွံကို သေသေချာချာ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းပြီး စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။
“တို့တွေ ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လာကြပြီဆိုတော့... ငါလည်း အကွေ့အကောက်မရှိဘဲ တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောတော့မယ်”
ယွီနျန့်လည်း ဆိုဖာပေါ်တွင် မတ်မတ်ကြီး ထိုင်လိုက်ပြီး "ဟုတ်ကဲ့... မေးစရာရှိတာကို တိုက်ရိုက်ပဲ မေးပါခင်ဗျာ" ဟု ဆိုသည်။
မုန့်ယွမ် သူ၏လက်ကို ဒူးပေါ်တင်ကာ စကားလုံးများကို သေသေချာချာ ရွေးချယ်လျက်
“မင်းနဲ့ အဲဒီ ‘၁၈၆’ နဲ့ကြားက အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
ယွီနျန့် မုန့်ယွမ်၏ အကြည့်ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ တွဲနေကြပါပြီခင်ဗျာ"
“တွဲနေကြပြီ ဟုတ်လား။”
မုန့်ယွမ်၏ လက်ချောင်းများက ဒူးပေါ်တွင် တင်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး၊ စကားလုံးများကို အလေးအနက် စဉ်းစားသည်။
“နျန့်နျန့်... ဒီလို ဆက်ဆံရေးမျိုးက မင်းအပေါ်မှာ ဘယ်လောက်အထိ သက်ရောက်မှု ရှိလာမလဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား”
“အစ်ကိုမုန့်က ကျွန်တော့်ကို လက်လျှော့လိုက်ဖို့အတွက် လာပြီး ဖျောင်းဖျနေတာလားဟင်”
ယွီနျန့် ရှောင်လွှဲမနေဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“အရင်တုန်းက အစ်ကိုကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့ဖူးတယ်လေ... ကျွန်တော့်မှာ ချစ်သူရည်းစား ထားနိုင်ဖို့အတွက် ကိုယ်ပိုင် ယုံကြည်ချက်နဲ့ အရည်အချင်းတွေ အပြည့်အဝ ရှိနေပါပြီလို့”
“အဲဒါက ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါက အဲဒီလူက”
“ရှဲ့ယို့ပါခင်ဗျာ”
ယွီနျန့် ထိုနာမည်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ပြောလိမ့်မည်ဟု မုန့်ယွမ် လုံးဝ ထင်မထားခဲ့သဖြင့် ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားရသည်။ ခေါင်းကိုအသာစောင်းကာ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်ရိပ်များ ပေါ်လွင်လျက်
“အေး... မင်းက အရင်တုန်းက ‘၁၈၆’ လို့ပဲ ပြောခဲ့တာလေ။ ငါကလည်း အရပ်အမြင့်က ကိစ္စမရှိပါဘူးလို့ ပြန်ပြောခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါဘယ်တုန်းကမှ ထင်မထားခဲ့ဘူး... အဲဒီလူက ယောက်ျားတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ အဲဒါတင်မကဘဲ... ရှဲ့ယို့ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ပေါ့!”
“မဟုတ်ပါဘူး အစ်ကိုမုန့်၊ အစ်ကို တကယ်တော့ ကြိုတင်တွေးဆထားခဲ့ပြီးသားပါ။ အခု အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်မလာဘူးလားဟင်။ ကျွန်တော် အစ်ကို့ကို ဘာမှမပြောရသေးခင်မှာတင် အစ်ကိုက ကြိုပြီး ခန့်မှန်းမိနေတာပဲလေ၊”
“မင်းကတော့ ငါ့ကို လာပြီး လှည့်စားနေပြန်ပြီ!”
မုန့်ယွမ် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်းသာ အရပ် ၁၈၆ စင်တီမီတာရှိတဲ့ အမျိုးသမီး မော်ဒယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် အမျိုးသမီး ဘတ်စကတ်ဘော ဒါမှမဟုတ် ဘော်လီဘော ကစားသမားတစ်ယောက်ကိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရှာပြီး နံရံမှာ ကပ်ဖက်နမ်းနေရင်တောင်... ငါကတော့ ဘာမှကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ရှဲ့ယို့ ဖြစ်နေရတာလဲ”
“မဟုတ်ပါဘူး အစ်ကိုမုန့်... အစ်ကို စိတ်ထဲကနေ ဒါကို တွေးမိပြီးသားပါ၊ ကျွန်တော် ထုတ်မပြောရသေးတာပဲ ရှိတာ...”
ယွီနျန့် မုန့်ယွမ် ပြောချင်နေသော စကား၏ အနောက်ဘက် တစ်ဝက်ကို ဝင်ပြီး ဖြည့်စွက်ပေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ရှဲ့ယို့ကို ချစ်မိသွားတာလဲ ဆိုတာ မဟုတ်လားဟင်”
“အဲဒါကတော့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း စကားလုံးနဲ့ သေသေချာချာ ရှင်းမပြတတ်ပါဘူးခင်ဗျာ၊”
ယွီနျန့်၏ အမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် နူးညံ့သွားရသည်။
“သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ခဲ့ရတုန်းက... ရင်ထဲမှာ တအားကို စွဲလန်းသွားခဲ့ရတာ။ သူဝတ်ထားတဲ့ ပုံစံတွေ သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်တွေက တကယ့်ကို ထူးခြားလွန်းလှတာမို့... ကျွန်တော် ဘယ်လိုမှ မေ့ပစ်ဖို့ ကြိုးစားလို့ မရခဲ့တာ ဖြစ်မှာပါ”
မုန့်ယွမ် ပါးနှစ်ဖက်ကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။
“တောက်... ငါ မင်းတို့ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းကို ဆက်ပြီး မကြားချင်တော့ဘူး!”
ယွီနျန့်၏ လေသံမှာ ပေါ့ပါးနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း စကားလုံးများမှာမူ အလွန် ခိုင်မာပြတ်သားလှသည်။
"လက်ရှိ အခြေအနေကတော့... ကျွန်တော် ရှဲ့ယို့ကို ချစ်မိသွားပြီဖြစ်ပြီး တို့တွေ အတူတူ တွဲနေကြပါပြီခင်ဗျာ။ ဒီအခြေအနေကတော့ နောင်လည်း ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်ပြီး တည်ရှိနေဦးမှာပါ"
မုန့်ယွမ်က ထပ်မံ စမ်းသပ်မေးမြန်းသည် ။
“တခြား ရွေးချယ်စရာ လမ်းစဉ် လုံးဝ မရှိတော့ဘူးလားဟင်”
“မရှိတော့ပါဘူး၊”
ယွီနျန့် ပြတ်သားစွာ ခေါင်းခါပြသည်။
“ဒါက အရာအားလုံးထက် အဓိက ကျဆုံးတဲ့ ကြိုတင်စည်းကမ်းချက်ပဲလေခင်ဗျာ”
ခဏမျှ သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် မုန့်ယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“နျန့်နျန့်... မင်း တကယ်ပဲ မင်းရဲ့ အချစ်ရေးနဲ့ အလုပ်အကိုင်ကြားထဲက တစ်ခုခုကိုပဲ ရွေးချယ်ဖို့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီပေါ့နော်”
“ကျွန်တော်က အဲဒီနှစ်ခုကြားထဲက တစ်ခုတည်းကိုပဲ ရွေးဖို့ စိတ်ကူးမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် နှစ်ခုစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ချင်တာပါ၊”
“ဒါပေမဲ့...”
မုန့်ယွမ် မကျေမနပ်ဖြင့် သူ့ပေါင်သူ ရိုက်လိုက်သည်။
“မင်း နောက်ဆုံးကျရင် ဘာတစ်ခုမှ မရဘဲ လက်ဗလာနဲ့ ကျန်ခဲ့ရမှာကို မကြောက်ဘူးလား တကယ်လို့ မင်း နှစ်ခုစလုံးကို ဘယ်လိုမှ ဆွဲမထားနိုင်ဘဲ ဆုံးရှုံးသွားရရင်ကော”
“နောက်ဆုံး ရလဒ်က ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ကြိုတင်ပြီး မထိန်းချုပ်နိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော် လုပ်နိုင်တာကတော့ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားအားထုတ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်ထားဖို့ပဲလေ။ အနည်းဆုံးတော့... ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်ရှိတဲ့ အခွင့်အရေးမျိုး ရှိနေချင်တာပါ၊”
ယွီနျန့် နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“နောက်ဆုံး ရလဒ်က ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်... ကျွန်တော် အရာအားလုံးကို လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ရရင်တောင်မှ နည်းနည်းလေးမှ နောင်တရမှာ မဟုတ်ပါဘူးခင်ဗျာ”
ယွီနျန့်၏ ရင်ထဲက မရိပ်မိနိုင်လောက်အောင် ပြင်းပြလှသော ဇွတ်တရတ်နိုင်သည့် စရိုက်ကို မုန့်ယွမ် ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိသွားသဖြင့် သက်ပြင်းချမိသည်။
“မင်းကလည်း... ဘာလို့ ဒီထက်မက ပိုပြီး သေသေချာချာ မစဉ်းစားရတာလဲ။ အခု မင်းရဲ့ အခြေအနေက တရိပ်ရိပ်နဲ့ တိုးတက်နေတာကို... ဘာဖြစ်လို့...”
“ကျွန်တော် ထပ်ပြီး စဉ်းစားနေစရာ မလိုတော့ပါဘူးခင်ဗျာ၊”
ယွီနျန့် မုန့်ယွမ်၏ စကားကို ထပ်မံ ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
“ကျွန်တော်က လက်ရှိ အမှန်တရားကိုပဲ အစ်ကို့ကို တိုက်ရိုက် ချပြတာပါ။ တို့တွေ အတူတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဆက်ဆံရေးက အလွန်ပြေပြစ်ခဲ့ကြသလို တစ်ယောက်ရဲ့ အရည်အချင်းအပေါ် တစ်ယောက်က ယုံကြည်မှုလည်း ရှိခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ အစ်ကိုက ကျွန်တော့်ကို ဖျောင်းဖျဖို့ ဒါမှမဟုတ် တားဆီးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းနဲ့ပဲ ဆက်ပြီး လက်တွဲသွားဖို့ စိတ်ကူးနေဦးမယ်ဆိုရင်တော့... ကျွန်တော် အစ်ကိုနဲ့ တဖြည်းဖြည်း ခပ်ခွာခွာ နေရပါလိမ့်မယ်။ စာချုပ်သက်တမ်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရင်တော့... ကျွန်တော် မန်နေဂျာ ဒါမှမဟုတ် အေဂျင်စီအသစ်ကိုပဲ ပြောင်းလဲရတော့မှာပါ”
မုန့်ယွမ်၏ လက်ချောင်းများ မသိစိတ်ဖြင့် တင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
“ဒါက မင်း ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက် နေတာလားဟင်”
“မဟုတ်ပါဘူးခင်ဗျာ၊ ဒါက သဘောထားကို အပြန်အလှန် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောထားတာပါပဲ။ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ရဲ့ bottom line အတည်ပြုပေးတာပါ”
“တကယ်လို့ ငါက ဒါကို လက်ခံလိုက်ရင်ကော”
“ကျွန်တော့်မှာ အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက် ရှိမလာသေးခင်အထိ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သေသေချာချာ ဖုံးကွယ်ထားပါ့မယ်။ ပြီးတော့ အရင်ကထက်လည်း ပိုပြီးတော့ ကြိုးစားအားထုတ်သွားပါ့မယ်ခင်ဗျာ”
မုန့်ယွမ် နဖူးကို ညှစ်လိုက်ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ကြာအောင် စဉ်းစားကြည့်ပြီးမှ စကားဆိုသည်။
“ငါ့ကို စဉ်းစားဖို့အတွက် တစ်ညလောက် အချိန်ပေးဦးနော်”
ယွီနျန့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆိုရင် တို့တွေ မနက်ဖြန်မနက်ကျမှပဲ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့နော်"
သူ၏ အခန်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသောအခါ ယွီနျန့် ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ရှဲ့ယို့ထံသို့ "အလုပ်ရှုပ်နေလားဟင်" ဟု မက်ဆေ့ချ် ပို့လိုက်သည်။
ရှဲ့ယို့က စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ချက်ချင်း ပြန်စာ ပို့လာသည်။
"မရှုပ်ပါဘူး"
ယွီနျန့် ပြုံးလိုက်မိသည်။
သူ ဘယ်လိုလုပ် အလုပ်မရှုပ်ဘဲ နေမှာလဲ။
သူ၏ လက်ချောင်းလေးများက ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် ခေတ္တမျှ ဝဲပျံနေပြီးနောက်တွင်မှ စာသားကို ရိုက်နှိပ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် မင်းကို တွေ့နေချင်တယ်"
စာပို့ပြီး တစ်စက္ကန့်ပင် မပြည့်တတ်သော အချိန်တိုလေးအတွင်း၊ ဗီဒီယိုကောခေါ်ဆိုမှု သတိပေးချက်တစ်ခု ချက်ချင်း တက်လာသဖြင့် ယွီနျန့် လက်ခံဖြေကြားလိုက်ပါတော့သည်။
ရှဲ့ယို့တစ်ယောက် သူ၏ ရုံးခန်းအတွင်းမှာပဲ ရှိနေဆဲ။ သူ၏အနောက်တွင် ကြီးမားလှသော မှန်ပြတင်းပေါက်ကြီး ရှိပြီး အပြင်ဘက်က နွေးထွေးလှသော ညနေခင်း နေဝင်ဆည်းဆာ အလှကို အတိုင်းသား မြင်တွေ့နေရသည်။
သူ အနည်းငယ် လျော့ရဲနေသော သူ၏ နက်ကတိုင်ကို ဆွဲချရင်းစကားဆိုသည် ။
"ကို အခုတင် အစည်းအဝေး ပြီးတာ။ ညစာစားဖို့ အချိန် တော်တော်ပဲ ဖြစ်သွားပြီ"
ယွီနျန့် ခေါင်းညိတ်ပြရင်း သူ၏ အကြည့်များဖြင့် ရှဲ့ယို့၏ နက်ရှိုင်းလှပလှသော မျက်နှာသွင်ပြင်ကို တစ်ချက်ချင်း ပုံဖော်ကြည့်နေမိသည်။ သူ ညင်သာစွာ ဆိုလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် မင်းကို တအား လွမ်းနေတာ..."
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှဲ့ယို့တစ်ယောက် စိတ်ထဲ အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားရရှာသည်။ သူ၏ မျက်တောင်လေးများ တုန်ခါသွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြန်ပြောရှာသည်။
"ကိုလည်း မင်းကို တအား လွမ်းနေတာပါ။ တို့တွေနှုတ်ဆက်ခဲ့ရတဲ့ အချိန်ကစပြီး...မင်းကို တစ်ချိန်လုံး လွမ်းနေခဲ့တာ"
ထိုအချစ်စကားလုံးများက မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီသော ခရီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ယွီနျန့်၏ နားထဲသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်လာခဲ့သည်။
တကယ့်ကို အလွန် ကောင်းမွန်လှသည်တကား။ သူ သဘောကျရတဲ့သူကလည်း သူ့ကို ပြန်ပြီး သဘောကျနေသလို သူ လွမ်းဆွတ်နေရတဲ့သူကလည်း သူ့ကို တစ်ချိန်လုံး ပြန်ပြီး လွမ်းနေခဲ့သည်လေ။
ယွီနျန့်၏ မျက်နှာထက်က ဖုံးကွယ်မရသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများနှင့်အတူ သူ၏မျက်ဝန်းထဲက တောက်ပနေသော အလင်းရောင်လေးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရှဲ့ယို့ စိတ်ထဲကနေ ‘မင်း ဒီလောက်အထိ ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ နောင်ကျရင် မင်းကို ငါကိုယ်တိုင် အပြည့်အဝ ထောက်ပံ့ပေးထားပါ့မယ်’ ဟု ပြောချင်မိသည်။
သို့သော်လည်း ပင်ပန်းနေသော်လည်း မျက်ဝန်းများမှာ ကြယ်ပွင့်လေးများအလား တလက်လက် တောက်ပနေသော ယွီနျန့်ကို ကြည့်ရင်း... ရှဲ့ယို့ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ညကောင်းကင်ယံထက်က ကြယ်ပွင့်လေးတွေလိုမျိုးပဲ၊ ယွီနျန့်ရဲ့ စင်မြင့်ကလည်း အလားတူပင် တအား ကျယ်ပြန့်လွန်းလှသည်လေ။ သူ ပင်ပန်းနေရသော်လည်း မိမိ မြတ်နိုးရသောအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေရသဖြင့် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေခြင်း ဖြစ်ရမည်။
သူက သူ၏ နှင်းဆီပန်းလေး ဖြစ်သော်လည်း လေလုံနေတဲ့ ဖန်အိုးအောက်ထဲမှာတင် သီးသန့်ကြီး ပိတ်လှောင်ခံထားရမည့် အမျိုးအစား မဟုတ်ပေ။
လမ်းညွှန်စာအုပ်ထဲက အချက်အလက်တွေက တကယ်ကို လုံးဝ မှားယွင်းနေခဲ့တာပဲ။
အဲဒါကြောင့် ရှဲ့ယို့ သူ၏လေသံကို ပိုပြီး နှိမ့်ချလိုက်ပြီး
"နျန့်နျန့်... မင်း အခု ချက်ချင်း အိပ်ချင်ပြီလားဟင်"
ယွီနျန့် သမ်းဝေလိုက်မိရာ သူ၏မျက်တောင်လေးများပေါ်တွင် မျက်ရည်စလေးများ ကပ်ငြိသွားရသည်။ သူ ခေါင်းညိတ်ပြရင်း လေသံထဲတွင် အိပ်ချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်လျက်
"ဟုတ်။ ကျွန်တော် အခုပဲ အိပ်တော့မယ်နော်။ မနက်ဖြန် မနက်ပိုင်း လေယာဉ်နဲ့ ပြန်မှာဆိုတော့…”
ရှဲ့ယို့ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ကောင်းပါပြီ၊ ငါ မင်းပြန်လာမယ့် အချိန်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်နေပါ့မယ်နော်။ အိပ်မက်လှလှ မက်ပါစေ နျန့်နျန့်"
နောက်တစ်နေ့မနက် ယွီနျန့် နိုးလာသောအခါ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး မူးနောက်ပြီး လေးလံနေသည်။ သူ နေ့လယ်စာ စားသောက်ရန်အတွက် အောက်ထပ်က စားသောက်ဆိုင်ဆီသို့ ဆင်းလာခဲ့ရာ ရှီရို့တစ်ယောက် စောစောစီးစီး ရောက်နှင့်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ယွီနျန့်၏ အခြေအနေ သိပ်မကောင်းလှသည်ကို မြင်သဖြင့် သူမက
"jet lag ဖြစ်နေလို့လားဟင်" ဟု လှမ်းမေးသည်။
"အင်း... နည်းနည်းပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စအကြီးကြီး မဟုတ်ပါဘူး၊"
ယွီနျန့် ထိုင်လိုက်ပြီး နားထင်ကို အသာဖိရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါနဲ့ အစ်ကိုမုန့်ကောဟင်"
"အစ်ကိုမုန့်က မနေ့ညက အိပ်မပျော်တဲ့ ဟာပြန်ဖြစ်ပြီး... မိုးလင်းခါနီးကျမှပဲ မနည်း အိပ်ပျော်သွားတာလေ။ သူ မအိပ်ခင်က ငါ့ဆီ စာပို့ထားတယ်... မနက်စာစားဖို့ သူ့ကို လုံးဝ လာမနှိုးပါနဲ့တဲ့။ ထွက်မယ့် အချိန်ကျမှပဲ သူ့ဘာသာသူ ထလာလိမ့်မယ်"
ရှီရို့ လူပြန်လည်လန်းဆန်းလာစေရန်အတွက် ဘလက်ခ် ကော်ဖီကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။ မနေ့က တစ်နေ့လုံး ပင်ပန်းခဲ့သဖြင့် သူမလည်း အင်အားကုန်ခမ်းနေသလို ခံစားရသည်လေ။
"ဒါနဲ့ စကားမစပ်... အိမ်ပြန်ရင် တို့တွေက ဟို ထန်ရှောက်ခဲ့တို့အဖွဲ့နဲ့ လေယာဉ်တစ်စီးတည်း အတူတူ စီးရမှာတဲ့ကွ။ စဉ်းစားမိရုံနဲ့တင် စိတ်က တန်းပြီး ညစ်သွားတာပဲ!"
ယွီနျန့် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နွားနို့ပူပူဘူးကို ကိုင်ကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ရင်း ပြုးလျက်
"သူ့ကို လုံးဝ မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ထားလိုက်လေခင်ဗျာ။ အဲဒါဆိုရင်တော့ စိတ်ချမ်းသာရမှာပေါ့"
"အေးပါ။ ငါ သူ့ကို လုံးဝ အဖတ်မလုပ်ဖို့ ကြိုးစားရမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ထပ်ပြီး ပြဿနာ လာမရှာဖို့ပဲ ဆုတောင်းရတော့မှာပဲ!"
သူတို့ စားသောက်ဆိုင်ကနေ အခန်းထဲသို့ ပြန်လာကြသောအခါ ရှီရို့ သူမ၏ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း မအောင့်နိုင်ဘဲ ဒေါသပေါက်ကွဲတော့သည်။
"တောက်... အဲဒီထန်ဆိုတဲ့လူက စိတ်ရောဂါတစ်ခုခု ရှိနေတာလား မသိဘူး!"
ယွီနျန့် သူမ၏ ဖုန်းစခရင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရိုက်ကူးရေးနေရာ အပြင်ဘက်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ဗီဒီယို အင်တာဗူးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
"သူ ဘာတွေ လျှောက်ပြောလိုက်လို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်တိုနေရတာလဲ"
"သတင်းထောက်က ထန်ရှောက်ခဲ့ကို... မင်းနဲ့ ဟာဆေးပြပွဲမှာ ဆုံခဲ့သေးလား။ အချင်းချင်း နှုတ်ဆက်တာဖြစ်ဖြစ်။ စကားပြောတာမျိုးရော ရှိခဲ့လားဆိုပြီး လာမေးတာလေ။"
ရှီရို့ နှာခေါင်းရှုံ့လျက်
"ထန်ရှောက်ခဲ့ရဲ့ ဘယ်အာရုံကြောကို သွားပြီး ထိခိုက်မိလဲတော့ မသိဘူး။ သူက မင်းကို လုံးဝ မသိဘူးတဲ့၊ ဆုံလည်း မဆုံခဲ့သလို၊ နှုတ်ဆက်စကား ပြောတာမျိုးလည်း လုံးဝ မရှိခဲ့ပါဘူးတဲ့။ ထည့်ပြီးတော့တောင် ပြောသေးတယ်... ဟာဆေးက ဘာဖြစ်လို့ မင်းလိုလူမျိုးကို ပြပွဲလာကြည့်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ရတာလဲဆိုတာ သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပါဘူးတဲ့။ မင်းက သူတို့ရဲ့ ကမ္ဘာ့အဆင့် ဖက်ရှင်ဝတ်စုံ တစ်ထည်ကိုတောင် ဝယ်တတ်နိုင်မယ့် အခြေအနေ မရှိတဲ့သူပါဆိုပြီးတော့လေ!"
ယွီနျန့် မျက်မှောင်ကို အသာအယာ ပင့်လိုက်သည်။
"အစ်မစောနက ပြောခဲ့တယ်လေ... ထန်ရှောက်ခဲ့က ပိုက်ဆံအများကြီး ပေးပြီးမှ ဒီပြပွဲရဲ့ ဖိတ်စာကို ရခဲ့တာဆို"
"ဟုတ်တယ်။ သူက Hersey ရဲ့ အဆင့်မြင့် VIP ဝယ်ယူသူ တစ်ယောက်လေ။ ထန်ရှောက်ခဲ့က Hersey ရဲ့ အမာခံ အမာခံပရိသတ်ကြီးပေါ့။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စကားအရဆိုရင်တော့... Hersey ကသာ သူ့ရဲ့ စတိုင်နဲ့ အရသာနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဇိမ်ခံ luxury ဘရန်းကြီးပါတဲ့။ အဲဒါကြောင့် ရာသီတိုင်းမှာ သူ Hersey ရဲ့ ထုတ်ကုန်အသစ်တွေကို အမြဲ ဝယ်ယူပြီး Weibo ပေါ်မှာ ထိုင်ကြွားလေ့ရှိတာလေ!"
"သူ့ရဲ့ စတိုင်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဘရန်း ဟုတ်လား"
"ဟုတ်တယ်!"
ရှီရို့ ပါးစပ်ကလေးပိတ်ကာ ရယ်မောတော့သည်။
"ငါတကယ် စပ်စုချင်လာပြီ။ တကယ်လို့ ထန်ရှောက်ခဲ့သာ... မင်းက သူကမ္ဘာမှာ အမြတ်တနိုး တန်ဖိုးထားရဆုံးဖြစ်တဲ့ သူ့ရဲ့ စတိုင်နဲ့ အရသာနဲ့ ကိုက်ညီပါတယ်ဆိုတဲ့ Hersey ဘရန်းကြီးတစ်ခုလုံးရဲ့ ‘တစ်ဦးတည်းသော ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သံတမန်’ ဖြစ်သွားမှန်း သိလိုက်ရတဲ့ နေ့ကျရင်... သူ Weibo ပေါ်မှာ တင်ထားခဲ့တဲ့ အဲဒီ ကြွားလုံးထုတ် ပို့စ်ပေါင်း ၈၀၀ ကျော်လုံးကို အကုန်လုံး လိုက်ပြီး ဖျက်ပစ်မလားပဲနော်"
Comments
Post a Comment